๑๐. ปทุมปุปผิยเถราปทาน (๙๐) เล่ม ๓๒

โปกฺขรวนํ ปวิฏฺโฐ ภญฺชนฺโต ปทุมานหํ

อทฺทสํ ๑ ผุสฺสสมฺพุทฺธํ ทฺวตฺตึสวรลกฺขณํ ฯ

ปทุมปุปฺผํ คเหตฺวาน อากาเส อุกฺขิปึ อหํ(

ปาปกมฺมํ สริตฺวาน ปพฺพชึ อนคาริยํ ฯ

ปพฺพชิตฺวาน กาเยน มนสา สํวุเตน จ

วจีทุจฺจริตํ หิตฺวา อาชีวํ ปริโสธยึ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปทุมภาสนามาว ๒ อฏฺฐารส มหีปตี

อฏฺฐารเสสุ กปฺเปสุ อฏฺฐตาฬีสมาสึสุ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปทุมปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

ติมิรํ นงฺคลิปุปฺผี นิปนฺนญฺชลิโก อโธ

เทฺว รํสิสญฺญิ ผลโท สทฺทสญฺญี จ เสจโก

ปทุมปุปฺผี จ คาถาโย ฉปญฺญาสา ปกิตฺติตา ฯ

ติมิรปุปฺผิยวคฺโค นวโม ฯ

๑ ม. ตตฺถทฺทสํ ผุสฺสํ พุทฺธํ ฯ ๒ ม. ยุ. ... จ ฯ

เราเข้าไปยังป่าบัว บริโภคเหง้าบัวอยู่ ได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า พระนามว่าผุสสะ มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ เราจับดอกปทุมโยนขึ้นไปในอากาศ เราระลึกถึงกรรมอันลามกแล้ว ออกบวชเป็นบรรพชิต ครั้นบวชแล้ว มีกายและใจอันสำรวมแล้ว ละวจีทุจริต ชำระอาชีพให้บริสุทธิ์แต่กัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราบูชา (พระพุทธเจ้าด้วย) ดอกไม้ใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ได้มีพระเจ้าแผ่นดิน(จักรพรรดิ) ๑๘ พระองค์ ทรงพระนามเหมือนกันว่า ปทุมภาส ในกัลปที่๑๘ ได้มีพระเจ้าแผ่นดิน ๔๘ พระองค์ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปทุมปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปทุมปุปผิยเถราปทาน.

--------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ติมิรปุปผิยเถราปทาน ๒. คตสัญญกเถราปทาน

๓. นิปันนัญชลิกเถราปทาน ๔. อโธปุปผิยเถราปทาน

๕. รังสิสัญญกเถราปทาน ๖. รังสิสัญญิกเถราปทาน

๗. ผลทายกเถราปทาน ๘. สัททสัญญกเถราปทาน

๙. โพธิสิญจกเถราปทาน ๑๐. ปทุมปุปผิยเถราปทาน

และท่านประกาศคาถาไว้ ๕๖ คาถา.

จบ ติมิรปุปผิยวรรคที่ ๙