๖. อาสนถวิกเถราปทาน (๓๑๖) เล่ม ๓๒

เจติยํ อุตฺตมํ นาม สิขิโน โลกพนฺธุโน

อรญฺเญ อิริเณ วิวเน ๓ อนฺวาหิณฺฑามหํ ๔ ตทา ฯ

ปวนา นิกฺขมนฺเตน ทิฏฺฐํ สีหาสนํ มยา

เอกํสํ อญฺชลึ กตฺวา สนฺถวึ ๑ โลกนายกํ ฯ

ทิวสภาคํ ถวิตฺวาน พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ

หฏฺโฐ หฏฺเฐน จิตฺเตน อิมํ วาจมุทีรยึ ฯ

นโม เต ปุริสาชญฺญ นโม เต ปุริสุตฺตม

สพฺพญฺญูสิ มหาวีร โลกเชฏฺฐ นราสภ ฯ

อภิตฺถวิตฺวา สิขินํ นิมิตฺตกรเณนหํ

อาสนํ อภิวาเทตฺวา ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ถวึ วทตํ วรํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โถมนาย อิทํ ผลํ ฯ

สตฺตวีเส อิโต กปฺเป อตุลฺยา ๒ สตฺต อาสุ ๓ เต

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อาสนตฺถวิโก ๔ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อาสนตฺถวิกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ปิตรํสีว ฯ ๒ ม. ยุ. สยมฺภุมฺหปราชิเต ฯ ๓ ม. วเน ฯ

๔ ม. ยุ. อนฺธาหิณฺฑามหํ ฯ

ในกาลนั้น เราเที่ยวค้นหาพระเจดีย์ อันชื่อว่าอุตตมะ ของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ในไพรวันอันเป็นป่าใหญ่ เราออกจากป่าใหญ่ จึงได้พบพระที่นั่งทอง เราทำหนังสัตว์เฉวียงบ่าข้างหนึ่งประนมกรอัญชลีสรรเสริญพระพุทธเจ้าผู้นายกของโลก ครั้นสรรเสริญพระพุทธเจ้าผู้อัครนายกของโลกในส่วนกลางวันแล้ว มีจิตโสมนัสยินดีได้เปล่งวาจานี้ว่า ขอนอบน้อมแด่พระองค์ บุรุษอาชาไนย ขอนอบน้อมแด่พระองค์ อุดมบุรุษ ข้าแต่พระมหาวีรเจ้า เชษฐบุรุษของโลกประเสริฐกว่านระ พระองค์เป็นสัพพัญญู ครั้นเราสรรเสริญพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี ด้วยการทำนิมิตกราบไหว้อาสนะแล้ว บ่ายหน้ากลับไปทางทิศอุดร ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้สรรเสริญพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่าชน ด้วยการสรรเสริญนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการสรรเสริญ ในกัลปที่ ๒๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๗พระองค์ ทรงพระนามว่าอดุลยะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอาสนถวิกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อาสนถวิกเถราปทาน.