๑๐. ติวัณฏิปุปผิยเถราปทาน (๑๙๐) เล่ม ๓๒

อภิภุํ ๑ เถรํ ปนิชฺฌาม สพฺเพ สงฺคมฺม เต มยํ ๒

เตสํ นิชฺฌายมานานํ ปริฬาโห อชายถ ฯ

สุนนฺโท นาม นาเมน พุทฺธสฺส สาวโก ตทา

ธมฺมทสฺสิสฺส มุนิโน อาคญฺฉิ มม สนฺติเก ฯ

เย เม ปฏฺฐจรา อาสุํ เต เม ปุปฺผํ อทุํ ตทา

ตาหํ ปุปฺผํ คเหตฺวาน สาวเก อภิโรปยึ ฯ

โสหํ กาลํ กโต ตตฺถ ปุนาปิ อุปปชฺชหํ

อฏฺฐารเส กปฺปสเต วินิปาตํ น คญฺฉหํ ฯ

เตรเสโต กปฺปสเต อฏฺฐาสุํ ธูมเกตุโน

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติวณฺฏิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ติวณฺฏิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

กุฏชา ๑ พนฺธุชีวี จ โกตุมฺพริกหตฺถิโย

อิสิมุคฺโค จ โพธิ จ เอกจินฺตี ติกณฺณิโก

เอกจารี ติวณฺฏี จ คาถา สฏฺฐี ๒ ปกิตฺติตาติ ฯ

กุฏชปุปฺผิยวคฺโค เอกูนวีสติโม ฯ

๑ ม. อภิภูตํ ปนิชฺฌนฺติ ฯ ยุ. อภิภุํ โว ปนิชฺฌนฺติ ฯ ๒ ม. ... มมํ ฯ

เราทุกคนนั้นประชุมกัน เข้าไปเพ่งโทษพระเถระชื่ออภิภู ความเร่าร้อนได้เกิดแก่พวกเราผู้เข้าไปเพ่งโทษ ในกาลนั้น พระเถระมีนามชื่อว่าสุนันทะเป็นสาวกของพระพุทธเจ้า พระนามว่าธรรมทัสสีผู้เป็นมุนีมาในสำนักของเรา ในกาลนั้น ชนทั้งหลายที่อยู่ในสำนักของเรา ได้เอาดอกไม้มาให้เราเราได้เอาดอกไม้นั้นบูชาพระสาวกทั้งหลาย เราทำกาลกิริยา ณ ที่นั้น แล้วก็เกิดขึ้นอีก เราไม่ได้ไปสู่วินิบาตเลยตลอด ๑๘๐๐ กัลป ในกัลปที่ ๑๓๐๐แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ พระนามว่าธูมเกตุ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติวัณฏิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ติวัณฏิปุปผิยเถราปทาน.

--------------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. กุฏชปุปผิยเถราปทาน ๒. พันธุชีวกเถราปทาน

๓. โกตุมพริยเถราปทาน ๔. ปัญจหัตถิยเถราปทาน

๕. อิสิมุคคทายกเถราปทาน ๖. โพธิอุปัฏฐากเถราปทาน

๗. เอกจินติกเถราปทาน ๘. ติกรรณิปุปผิยเถราปทาน

๙. เอกจาริยเถราปทาน ๑๐. ติวัณฏิปุปผิยเถราปทาน

ท่านประกาศคาถาไว้ ๖๐ คาถา

จบ กุฏชปุปผิยวรรคที่ ๙.