๘. สัตตาหปัพพชิตเถราปทาน (๒๘๘) เล่ม ๓๒

วิปสฺสิสฺส ภควโต สงฺโฆ สกฺกตมานิโต

พฺยสนํ เม อนุปฺปตฺตํ ญาติเภโท ปุเร อหุ ฯ

ปพฺพชฺชํ อุปคนฺตฺวาน พฺยสนุปสมายหํ

สตฺตาหาภิรโต ตตฺถ สตฺถุสาสนกมฺยตา ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยมหํ ปพฺพชึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปพฺพชฺชาย อิทํ ผลํ ฯ

สตฺตสฏฺฐิมฺหิโต กปฺเป สตฺต อาสุํ มหีปตี

สุเนกฺขมฺมาติ ญายนฺติ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สตฺตาหปพฺพชิโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สตฺตาหปพฺพชิตตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

นวมํ พุทฺธุปฏฺฐายิกตฺเถราปทานํ (๒๘๙)

พระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระภาค พระนามว่าวิปัสสี อันมหาชนสักการะนับถือ ในกาลก่อนเราถึงความวิบัติ แตกจากญาติ ด้วยความใคร่ในสัตถุศาสนา เราจึงเข้าบวชในศาสนาเพื่อระงับความวิบัติ ยินดีอยู่ในการบวช ๗ วัน ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บวชในกาลนั้น ด้วยการบวชนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบวช ในกัลปที่ ๖๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ ปรากฏพระนามว่า สุเนกขัมมะมีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสัตตาหปัพพชิตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สัตตาหปัพพชิตเถราปทาน.