๔. สันนิฏฐาปกเถราปทาน

|๔๖.๗๐| อญฺเญ กุฏิกํ กตฺวา วสามิ ปพฺพตนฺตเร ลาภาลาเภน สนฺตุฏฺโฐ ยเสน อยเสน จ ฯ |๔๖.๗๑| ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห ภิกฺขุสตสหสฺเสหิ อาคญฺฉิ มม สนฺติเก ฯ |๔๖.๗๒| อุปาคตํ มหานาคํ ชลชุตฺตมนามกํ ติณสนฺถรํ ปญฺญาเปตฺวา อทาสึ สตฺถุโน อหํ ฯ |๔๖.๗๓| ปสนฺนจิตฺโต สุมโน อามณฺฑํ ปานิยญฺจหํ อทาสึ อุชุภูตสฺส วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ |๔๖.๗๔| กปฺเป อิโต สตสหสฺเส ยํ ทานมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อามณฺฑสฺส อิทํ ผลํ ฯ |๔๖.๗๕| เอกตาฬีสกปฺปมฺหิ เอโก อาสิ อรินฺทโม สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๔๖.๗๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สนฺนิฏฺฐาปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สนฺนิฏฺฐาปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราทำกระท่อมไว้ในป่า อยู่ในระหว่างภูเขา ยินดีด้วยลาภและความเสื่อม ลาภ ด้วยยศและความเสื่อมยศ พระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตระผู้รู้ แจ้งโลก ผู้ควรรับเครื่องบูชา เสด็จมาในสำนักเราพร้อมด้วยภิกษุ ๑ แสน เมื่อพระมหานาคทรงพระนามว่าปทุมุตระ ผู้อุดมเสด็จเข้ามา เราได้ปูลาด เครื่องลาดหญ้าถวายแด่พระศาสดา เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้ ถวายผลแฟงและน้ำฉันแด่พระผู้มีพระภาคผู้ซื่อตรง ด้วยใจอันผ่องใส ในแสนกัลปแต่กัลปนี้ เราได้ถวายทานใด ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติ เลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลแฟง ในกัลปที่ ๔๑ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ พระองค์หนึ่ง พระนามว่าอรินทมะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มี พลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระสันนิฏฐาปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ สันนิฏฐาปกเถราปทาน.