๘. อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน (๑๐๘) เล่ม ๓๒

กานนํ วนโมคฺคยฺห อปฺปสทฺทํ นิรากุลํ

สีหาสนํ มยา ทินฺนํ อตฺถทสฺสิสฺส ตาทิโน ฯ

มาลหตฺถํ คเหตฺวาน กตฺวา จ นํ ปทกฺขิณํ

สตฺถารํ ปยิรุปาสิตฺวา ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข ฯ

เตน กมฺเมน ทิปทินฺท โลกเชฏฺฐ นราสภ

สนฺนิพฺพาเปมิ อตฺตานํ ภวา สพฺเพ สมูหตา ฯ

อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สีหาสนสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต สตฺตกปฺปสเต สนฺนิพฺพาปกขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อาสนุปฏฺฐายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อาสนุปฏฺฐายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

นวมํ พิฬาลิทายกตฺเถราปทานํ (๑๐๙)

ข้าพระองค์เข้าป่าชัฏสงัดเสียง ไม่อากูล ได้ถวายอาสนะทองแด่พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้คงที่ ข้าพระองค์ถือดอกไม้กำมือหนึ่งแล้วทำประทักษิณพระองค์ เข้าไปเฝ้าพระศาสดาแล้ว กลับมุ่งหน้าไปทางทิศอุดร ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมสัตว์ เชษฐบุรุษของโลก ประเสริฐกว่านระ ด้วยกรรมนั้น ข้าพระองค์ย่อมยังตนให้ดับ ถอนภพได้ทั้งหมดแล้วในกัลปที่ ๑๘๐๐ ข้าพระองค์ได้ถวายทานใด ในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้นข้าพระองค์ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายอาสนะทอง ในกัลปที่ ๗๐๐ กัลป แต่กัลปนี้ ข้าพระองค์ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์พระนามว่าสันนิพาปกะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมากคุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ข้าพระองค์ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา ข้าพระองค์ได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอาสนุปัฏฐายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อาสนุปัฏฐายกเถราปทาน.