๑. ปิลินทวัจฉเถราปทาน (๓๙๑) เล่ม ๓๒

นคเร หํสวติยา อาสึ โทวาริโก อหํ

อกฺโขพฺภํ ๑ อมิตํ โภคํ ฆเร สนฺนิจิตํ มม ฯ

รโหคโต นิสีทิตฺวา ปหํสิตฺวาน มานสํ

นิสชฺช ปาสาทวเร เอวํ จินฺเตสหํ ตทา ฯ

พหู เมว ๒ คตา โภคา ผีตํ อนฺเตปุรํ มม

ราชาปิ มํ นิมนฺเตสิ ๓ อานนฺโท ปฐวิสฺสโร ฯ

อยญฺจ พุทฺโธ อุปฺปนฺโน อธิจฺจุปฺปตฺติโก มุนิ

สํวิชฺชนฺติ จ เม โภคา ทานํ ทสฺสามิ สตฺถุโน ฯ

ปทุเมน ๔ ราชปุตฺเตน ทินฺนํ ทานวรํ ชิเน

หตฺถินาเค จ ปลฺลงฺเก อปสฺเสนํ จนปฺปกํ ฯ

อหํปิ ทานํ ทสฺสามิ สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ๕

อทินฺนปุพฺพํ ทานวรํ ๖ ภวิสฺสํ อาทิกมฺมิโก ฯ

จินฺเตตฺวาหํ พหุวิธํ ยาเค ยสฺส สุขํ ผลํ

ปริกฺขารทานมทฺทกฺขึ มม สงฺกปฺปปูรณํ ฯ

ปริกฺขารานิ ทสฺสามิ สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ๗

อทินฺนปุพฺพมญฺเญสํ ภวิสฺสํ อาทิกมฺมิโก ฯ

นฬกาเร อุปาคมฺม ฉตฺตํ กาเรสิ ตาวเท

ฉตฺตสตสหสฺสานิ เอกโต สนฺนิปาตยึ ฯ

ทุสฺสสตหสฺสานิ เอกโต สนฺนิปาตยึ

ปตฺตสตสหสฺสานิ เอกโต สนฺนิปาตยึ ฯ

วาสิโย สตฺถเก จาปิ สูจิโย นขเฉทเน

เหฏฺฐา ฉตฺเต ฐปาเปสึ กาเรตฺวา ตทนุจฺฉเว ฯ

วิธูปเน ตาลปณฺเณ ๑ โมรหตฺเถ จ จามเร

ปริสฺสาวเน เตลธาเร การยึ ตทนุจฺฉเว ฯ

สูจิฆเร อํสวทฺเธ อโถปิ กายพนฺธเน

อาธารเก จ สุกเต การยึ ตทนุจฺฉเว ฯ

ปริโภคภาชเน จ อโถปิ โลหถาลเก

เภสชฺเช ๒ ปูรยิตฺวาน เหฏฺฐาฉตฺเต ฐเปสหํ ฯ

วจํ อุสีรํ ลฏฺฐิมธธ ปิปฺผลิมริจานิ จ

หรีตกึ สิงฺคิเวรํ สพฺเพ ปูเรสิ ภาชเน ฯ

อุปาหนา ปาทุกาโย อโถ อุทกปุญฺฉเน

กตฺตรทณฺเฑ สุกเต การยึ ตทนุจฺฉเว ฯ

โอสถํ อญฺชนาปิจ ๓ สลากา ธมฺมกุตฺตรา

กุญฺจิกา ปญฺจวณฺเณหิ สิพฺพิเต กุญฺจิกาฆเร ฯ

อาโยเค ธูมเนตฺเต จ อโถปิ ทีปธารเก

ตุมฺพเก จ กรณฺเฑ จ การยึ ตทนุจฺฉเว ฯ

สณฺฑาเส ปิปฺผเล เจว อโถปิ มลหาริโน ๑

เภสชฺชถวิเก เจว การยึ ตทนุจฺฉเว ฯ

อาสนฺทิโย ปีฐเก จ ปลฺลงฺเก จตุโรมเย

ตทนุจฺฉเว กาเรตฺวา เหฏฺฐาฉตฺเต ฐเปสหํ ฯ

อุณฺณาภิสึ ๒ ตุลภิสึ อโถปิ ปีฐกาภิสึ

พิพฺโพหเน จ สุกเต การยึ ตทนุจฺฉเว ฯ

กุรุวินฺเท มธุสิตฺเถ เตลหตฺถปตาปกํ

สิเวฏิผลกํ ๔ สุจึ มญฺจํ อตฺถรเณน จ ฯ

เสนาสเน ปาทปุญฺเฉ สยนาสนฑณฺฑเก

ทนฺตโปเณ จ กถลึ ๕ สีสเลปนคนฺธเก ๖ ฯ

อรณึ ๗ ผลปีเฐ จ ปตฺตปิธานถาลเก

อุทกสฺส กฏจฺฉุญฺจ ๘ จุณฺณกํ รชนมฺพณํ ฯ

สมฺมุญฺชนํ ๙ อุทวตฺถํ ตถา วสฺสิกสาฏกํ

นิสีทนํ กณฺฑุจฺฉาทึ อถ อนฺตรวาสกํ ฯ

อุตฺตราสงฺคสงฺฆาฏึ นตฺถุกํ มุขโสธนํ

พิลงฺคโลณภูตญฺจ ๑๐ มธธ จ ทธิปานกํ ฯ

ปุปฺผสิตฺถํ ปิโลติญฺจ มุขปุญฺฉนสุตฺตกํ

ทาตพฺพํ นาม ยํ อตฺถิ ยญฺจ กปฺปติ สตฺถุโน ฯ

สพฺพเมตํ สมาเนตฺวา อานนฺทํ อุปสงฺกมึ

อุปสงฺกมฺม ราชานํ ชเนตารํ มหายสํ ๑๑ ฯ

สิรสา อภิวาเทตฺวา อิทํ วจนมพฺรวึ

เอกโต ชาติสํวฑฺฒา อุภินฺนํ เอกโต ยโส ๑ ฯ

สาธารณา สุเข ทุกฺเข อุโภ จ อนุวตฺตกา

อตฺถิ เจตสิกํ ทุกฺขํ ตวาเธยฺยํ ๒ อรินฺทม ฯ

ยทิ สกฺโกสิ ตํ ทุกฺขํ วิโนเทยฺยาสิ ขตฺติย

ตว ทุกฺขํ มม ทุกฺขํ อภินฺนํ เอกโต มนํ ๓ ฯ

นิฏฺฐิตนฺติ วิชานาสิ ๔ ตํ โมเจยฺย สเจ ตุวํ

ชานาหิ โข มหาราช ทุกฺขํ เม ทุพฺพิโนทยํ ฯ

พหุํ สมาโน คชฺชสฺสุ เอตนฺเต ทุจฺจชํ ธนํ ๕

ยาวตา วิชิเต ๖ อตฺถิ ยาวตา มม ชีวิตํ ฯ

เอเตหิ ยทิ เต อตฺโถ ทสฺสามิ อวิกมฺปิโต

คชฺชิตํ โข ตยา เทว มิจฺฉา ตํ พหุคชฺชิตํ ฯ

ชานิสฺสามิ ตุวํ อชฺช สพฺพธมฺเม ปติฏฺฐิตํ

อติพาฬฺหํ นิปีเฬสิ ททมานสฺส เม สโต ฯ

กินฺเต ๗ สลฺลปิเตนตฺโถ ปตฺถิตํ เต กเถหิ เม

อิจฺฉามหํ มหาราช พุทฺธเสฏฺฐํ อนุตฺตรํ ฯ

โภชยิสฺสามิ สมฺพุทฺธํ วชฺชํ เม มาหุ ชีวิตํ

อญฺญํ เตหํ วรํ ทมฺมิ อยาจิโต ๘ ตถาคโต ฯ

อเทยฺโย กสฺสจิ พุทฺโธ มณิ โชติรโส ยถา

นนุ เต คชฺชิตํ เทว ยาว ๙ ชีวิตมตฺถิกํ ฯ

ชีวิตํ ททมาเนน ยุตฺตํ ทาตุํ ตถาคตํ

ฐปนีโย มหาวีโร อเทยฺโย กสฺสจิ ชิโน ฯ

น เม ปฏิสฺสุโต พุทฺโธ วรสฺสุ อมิตํ ธนํ

วินิจฺฉยํ ปาปุณามิ ๑ ปุจฺฉิสฺสามิ ๒ วินิจฺฉเย ฯ

ยถา สณฺหํ กเถสฺสนฺติ ปฏิปุจฺฉาม ตํ ตถา

รญฺโญ หตฺเถ คเหตฺวาน อคมาสึ วินิจฺฉยํ ฯ

ปุรโต อกฺขทสฺสานํ อิทํ วจนมพฺรวึ

สุณนฺตุ เม อกฺขทสฺสา ราชา วรํ อทาสิ เม ฯ

น กิญฺจิ ฐปยิตฺวาน ชีวิตํปิ ปวารยึ ๓

ตสฺส เม วรทินฺนสฺส พุทฺธเสฏฺฐํ วรึ อหํ ฯ

สุทินฺโน โหติ เม พุทฺโธ ฉินฺทถ ๔ สํสยํ มม

สุสฺสาม ตว วจนํ ภูมิปาลสฺส ราชิโน ฯ

อุภินฺนํ วจนํ สุตฺวา ฉินฺทิสฺสาเมตฺถ สํสยํ

สพฺพํ เทว ตยา ทินฺนํ อิมสฺส สพฺพคาหิตํ ๕ ฯ

น กิญฺจิ ฐปยิตฺวาน ชีวิตํปิ ปวารยึ

กิจฺฉปฺปตฺโตว หุตฺวาน ยาวชีวมนุตฺตรํ ๖ ฯ

อิมํ สุทุกฺขิตํ ญตฺวา อทาสึ สพฺพคาหิตํ ๗

ปราชโย ตุวํ เทว อสฺส เทยฺโย ตถาคโต ฯ

อุภินฺนํ สํสโย ฉินฺโน ยถา สณฺฐมฺหิ ติฏฺฐถ

ราชา ตตฺเถว ฐตฺวาน อกฺขทสฺเสตทพฺรวิ ฯ

สมฺมา มยฺหํปิ เทยฺยาถ ปุน พุทฺธํ ลภามหํ

ปูเรตฺวา ตว สงฺกปฺปํ โภชยิตฺวา ตถาคตํ ฯ

ปุน เทยฺยาสิ สมฺพุทฺธํ อานนฺทสฺส ยสสฺสิโน

อกฺขทสฺเสภิวาเทตฺวา อานนฺทมปิ ๑ ขตฺติยํ ฯ

ตุฏฺโฐ ปมุทิโต หุตฺวา สมฺพุทฺธํ อุปสงฺกมึ

อุปสงฺกมฺม สมฺพุทฺธํ โอฆติณฺณํ อนาสวํ ฯ

สิรสา อภิวาเทตฺวา อิทํ วจนมพฺรวึ

วสีสตสหสฺเสหิ อธิวาเสหิ จกฺขุมา ฯ

หาสยนฺโต มม จิตฺตํ นิเวสนมุเปหิ เม

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห ฯไ

มม สงฺกปฺปมญฺญาย อธิวาเสสิ จกฺขุมา

อธิวาสนมญฺญาย อภิวาทิย สตฺถุโน ฯ

หฏฺโฐ อุทคฺคจิตฺโตหํ นิเวสนมุปาคมึ

มิตฺตามจฺเจ สมาเนตฺวา อิทํ วจนมพฺรวึ ฯ

สุทุลฺลโภ มยา ลทฺโธ มณิ โชติรโส ยถา

เกน ตํ ปูชยิสฺสามิ ๒ อปฺปเมยฺโย อนูปโม ฯ

อตุโล อสโม ธีโร ๓ ชิโน อปฺปฏิปุคฺคโล

ตถาสมสโม เจว อทุติโย นราสโภ ฯ

ทุกฺกรํ อธิการํ หิ พุทฺธานุจฺฉวิกํ มยา ๔

นานาปุปฺเผ สมาเนตฺวา กโรม ปุปฺผมณฺฑปํ ฯ

พุทฺธานุจฺฉวิกํ เอตํ สพฺพปูชา ภวิสฺสติ

อุปฺปลํ ปทุมํ วาปิ วสฺสิกํ อธิมุตฺตกํ ฯ

จมฺปกํ นาคปุปฺผญฺจ มณฺฑปํ การยึ อหํ

สตาสนสหสฺสานิ ฉตฺตฉายาย ปญฺญปึ ฯ

ปจฺฉิมํ อาสนํ มยฺหํ อธิกํ สตมคฺฆติ

สตาสนสหสฺสานิ ฉตฺตฉายาย ปญฺญปึ ฯ

ปฏิยาเทตฺวา อนฺนปานํ กาลํ อาโรจยึ อหํ

อาโรจิตมฺหิ กาลมฺหิ ปทุมุตฺตโร มหามุนิ ฯ

วสีสตสหสฺเสหิ นิเวสนมุเปสิ เม

ธาเรนฺตํ อุปริจฺฉตฺตํ สุผุลฺลปุปฺผมณฺฑเป ฯ

วสีสตสหสฺเสหิ นิสีทิ ปุริสุตฺตโม

ฉตฺตสตสหสฺสานิ สตสหสฺสมาสนํ ฯ

กปฺปิยํ อนวชฺชญฺจ ปฏิคฺคณฺหาหิ จกฺขุมา

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห ฯ

มมํ ตาเรตุกาโม โส สมฺปฏิจฺฉิ มหามุนิ

ภิกฺขุโน เอกเมกสฺส ปจฺเจกํ ปตฺตทาสหํ ฯ

ชหึสุ สมฺภตํ ๑ ปตฺตํ โลหปตฺตํ อธารยุํ

สตฺตรตฺตินฺทิวํ พุทฺโธ นิสีทิ ปุปฺผมณฺฑเป ฯ

โพธยนฺโต พหู สตฺเต ธมฺมจกฺกํ ปวตฺตยิ

ธมฺมจกฺกํ ปวตฺเตนฺโต เหฏฺฐโต ปุปฺผมณฺฑเป ฯ

จุลฺลาสีติสหสฺสานํ ธมฺมาภิสมโย อหุ

สตฺตเม ทิวเส ปตฺเต ปทุมุตฺตโร มหามุนิ ฯ

ฉตฺตฉายาย นิสินฺโน อิมา คาถา อภาสถ

อนูนกํ ทานวรํ โย เม ปาทาสิ มาณโว ฯ

ตมหํ กิตฺตยิสฺสามิ สุณาถ มม ภาสโต

หตฺถี อสฺสา รถา ปตฺตี เสนา จ จตุรงฺคินี ฯ

ปริวาเรสฺสนฺติ ตํ ๑ นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ

หตฺถิยานํ อสฺสยานํ สิวิกํ ๒ สนฺทมานิกํ ฯ

อุปฏฺฐิสฺสนฺติ ตํ นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ

สฏฺฐี รถสหสฺสานิ สพฺพาลงฺการภูสิตา ฯ

ปริวาเรสฺสนฺติ ตํ นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ

สฏฺฐี ตุริยสหสฺสานิ เภริโย สมลงฺกตา ฯ

วชฺชยิสฺสนฺติ ตํ นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ

ฉฬาสีติสหสฺสานิ นาริโย สมลงฺกตา ฯ

วิจิตฺตวตฺถาภรณา อามุตฺตมณิกุณฺฑลา

อาฬารมุขา ๓ หสุลา สุสญฺญา ตนุมชฺฌิมา ฯ

ปริวาเรสฺสนฺติ ตํ นิจฺจํ สพฺพทานสฺสิทํ ผลํ

ตึสกปฺปสหสฺสานิ เทวโลเก รมิสฺสติ ฯ

สหสฺสกฺขตฺตุํ เทวินฺโท เทวรชฺชํ กริสฺสติ

สหสฺสกฺขตฺตุํ ราชา จ จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ ฯ

ปเทสรชฺชํ วิปุลํ คณนาโต อสงฺขยํ

เทวโลเก วสนฺตสฺส ปุญฺญกมฺมสมงฺคิโน ฯ

เทวโลกานุปริยนฺเต ๑ รตนฉตฺตํ ธริสฺสติ

อิจฺฉิสฺสติ ยทา วายํ ๒ ฉทนํ ทุสฺสปุปฺผชํ ฯ

อิมสฺส จิตฺตมญฺญาย นิวทฺธํ ฉาทยิสฺสติ

เทวโลกา จวิตฺวาน สุกฺกมูเลน โจทิโต ฯ

ปุญฺญกมฺเมน สํยุตฺโต พฺรหฺมพนฺธุ ภวิสฺสติ

กปฺปสตสหสฺสมฺหิ โอกฺกากกุลสมฺภโว ฯ

โคตโม นาม นาเมน สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ

สพฺพเมตํ อภิญฺญาย โคตโม สกฺยปุงฺคโว ฯ

ภิกฺขุสงฺเฆ นิสีทิตฺวา เอตทคฺเค ฐเปสฺสติ

ปิลินฺทวจฺโฉ นาเมน เหสฺสติ สตฺถุสาวโก ฯ

เทวานํ อสุรานญฺจ คนฺธพฺพานญฺจ สกฺกโต

ภิกฺขูนํ ภิกฺขุนีนญฺจ คิหีนญฺจ ตเถว โส ฯ

ปิโย หุตฺวาน สพฺเพสํ วิหริสฺสตินาสโว

สตสหสฺเส กตํ กมฺมํ ผลํ ทสฺเสสิ เม อิธ ฯ

สุมุตฺโต สรเวโคว กิเลเส ฌาปยึ ๓ อหํ

อโห เม สุกตํ กมฺมํ ปุญฺญกฺเขตฺเต อนุตฺตเร ฯ

ยตฺถ การํ กริตฺวาน ปตฺโตสฺมิ อจลํ ปทํ

อนูนกํ ทานวรํ อทาสิ โย หิ มาณโว ฯ

อาทิปุพฺพงฺคโม อาสิ ตสฺส ทานสฺสิทํ ผลํ

ฉตฺเต ๑ สุคเต ทตฺวาน สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ๒ ฯ

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

สีตํ อุณฺหํ น ชานามิ รโชชลฺลํ น ลิมฺปติ ฯ

อนุปทฺทโว อนีติ จ โหมิ อปจิโต สทา

สุขุมจฺฉวิโก โหมิ วิสทํ โหมิ มานสํ ฯ

ฉตฺตสตสหสฺสานิ ภเว สํสรโต มม

สพฺพาลงฺการยุตฺตานิ ตสฺส กมฺมสฺส วาหสา ฯ

อิมํ ๓ ชาตึ ฐเปตฺวาน มตฺถเก ธารยนฺติ เม

ตสฺมา ๔ อิมาย ชาติยา นตฺถิ เม ฉตฺตธารณา ฯ

มม สพฺพํ กตํ กมฺมํ วิมุตฺติฉตฺตปตฺติยา

ทุสฺสานิ สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ฯ

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

สุวณฺณวณฺโณ วิรโช สปฺปภาโส ปตาปวา ฯ

สินิทฺธํ โหติ เม คตฺตํ ภเว สํสรโต มม

ทุสฺสสตสหสฺสานิ เสตา ปีตา จ โลหิตา ฯ

ธาเรนฺติ มตฺถเก มยฺหํ ทุสฺสทานสฺสิทํ ผลํ

โกเสยฺยกมฺพลิยานิ โขมกปฺปาสิกานิ จ ฯ

สพฺพตฺถ ปฏิลภามิ เตสํ นิสฺสนฺทโต อหํ

ปตฺเต จ สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ฯ

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

สุวณฺณถาเล มณิถาเล รชเตปิจ ถาลเก ฯ

โลหิตงฺกมเย ถาเล ปริภุญฺชามิ สพฺพทา

อนุปทฺทโว อนีติ จ โหมิ อปจิโต สทา ฯ

ลาภี อนฺนสฺส ปานสฺส วตฺถสฺส สยนสฺส จ

น วินสฺสนฺติ เม โภคา ฐิตจิตฺโต ภวามหํ ฯ

ธมฺมกาโม สทา โหมิ อปฺปเกฺลโส อนาสโว

เทวโลเก มนุสฺเส วา อนุพนฺธา อิเม คุณา ฯ

ฉายา ยถาปิ รูปสฺส ๑ สพฺพตฺถ น ชหนฺติ มํ

จิตฺตพนฺธนสมฺพทฺธา สุกตา วาสิโย พหู ฯ

ทตฺวาน พุทฺธเสฏฺฐสฺส สงฺฆสฺส จ ตเถวหํ

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สูโร ๒ โหมิ ๓ วิสารี จ เวสารชฺเชสุ ปารมี

ธิติวิริยวา โหมิ ปคฺคหิตมโน สทา ฯ

กิเลสจฺเฉทนํ ญาณํ สุขุมํ อตุลํ สุจึ

สพฺพตฺถ ปฏิลภามิ ตสฺส นิสฺสนฺทโต มม ฯ

อกกฺกเส อผรุเส อโธเต สตฺถเก พหู

ปสนฺนจิตฺโต ทตฺวาน พุทฺเธ สงฺเฆ ตเถว จ ฯ

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

กลฺยาณมิตฺตํ วิริยํ ขนฺติญฺจ เมตฺติสตฺถกํ ฯ

ตณฺหาสลฺลสฺส ฉินฺนตฺตา ปญฺญาสตฺถํ อนุตฺตรํ

วชิเรน สมํ ญาณํ เตสํ นิสฺสนฺทโต ลเภ ฯ

สูจิโย สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

นมสฺสิโย กงฺขจฺเฉโท อภิรูโป จ โภควา

ติกฺขปญฺโญ สทา โหมิ สํสรนฺโต ภวาภเว ฯ

คมฺภีรํ นิปุณํ ฐานํ อตฺถํ ญาเณน ปสฺสยึ

วชิรคฺคสมํ ญาณํ โหติ เม ตมฆาตนํ ฯ

นขจฺเฉทเน สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

ทาสทาสี ควสฺเส จ ภฏเก นาฏเก ๑ พหู

นฺหาปิเต ภตฺตเก สูเท สพฺพตฺเถว ลภามหํ ฯ

วิธูปเน สุคเต ทตฺวา ตาลปณฺเณ จ โสภเน

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สีตํ อุณฺหํ น ชานามิ ปริฬาโห น วิชฺชติ

ทรถํ นาภิชานามิ จิตฺตสนฺตาปนํ มม ฯ

ราคคฺคิ โทสโมหคฺคิ มานคฺคิ ทิฏฺฐิอคฺคิ จ

สพฺพคฺคิ นิพฺพุโต มยฺหํ ตสฺส นิสฺสนฺทโต มม ฯ

โมรหตฺเถ จามริโย ทตฺวา สงฺเฆ คณุตฺตเม

อุปสนฺตกิเลโสหํ วิหรามิ อนงฺคโณ ฯ

ปริสฺสาวเน สุคเต ทตฺวา สุคเต ๑ ธมฺมกุตฺตเร

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สพฺเพสํ สมติกฺกมฺม ทิพฺพํ อายุํ ลภามหํ

อปฺปสโยฺห สทา โหมิ โจรปจฺจตฺถิเกหิ วา ฯ

สตฺเถน วา วิเสน วา วิเหสํปิ น กุพฺพเต

อนฺตรามรณํ นตฺถิ เตสํ นิสฺสนฺทโต มม ฯ

เตลธาเร สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สุจารุรูโป สุภทฺโท ๒ สุสมุคฺคตมานโส

อวิกฺเขปมโน โหมิ สพฺพารกฺเขหิ รกฺขิโต ฯ

สูจิฆเร สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

เจโตสุขํ กายสุขํ อิริยาปถชํ สุขํ_

อิเม คุเณ ปฏิลภามิ ๓ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ ฯ

อํสวทฺเธ ชิเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สทฺธมฺเม คาฬฺหํ ๔ วินฺทามิ สรามิ ทุติยํ ภวํ

สพฺพตฺถ สุจฺฉวิ โหมิ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ ฯ

กายพนฺเธ ชิเน ๕ ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ฉานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สมาธีสุ น กมฺปามิ วสี โหมิ สมาธิสุ

อเภชฺชปริโส โหมิ อาเทยฺยวจโน สทา ฯ

อุปฏฺฐิตสฺสติ โหมิ ตาโส มยฺหํ น วิชฺชติ

เทวโลเก มนุสฺเส วา อนุพนฺธา อิเม คุณา ฯ

อาธารเก ชิเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจวณฺเณ ๑ ภยาภาโว อจโล โหมิ เกนจิ ฯ

เยเกจิ เม สุตา ธมฺมา สติญาณปฺปโพธนา

ธตา ๒ เม น วินสฺสนฺติ ภวนฺติ สุวินิจฺฉิตา ฯ

ภาชเน ปริโภเค จ ทตฺวา พุทฺเธ คณุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

โสวณฺณมเย มณิมเย อโถปิ ผลิกามเย

โลหิตงฺกมเย เจว ลภามิ ภาชเน อหํ ฯ

ภริยา ทาสทาสี จ หตฺถิสฺสรถปตฺติเก

อิตฺถี ปติพฺพตา เจว ปริโภคานิ สพฺพทา ฯ

วิชฺชา มนฺตปเท เจว วิวิเธ อาคเม พหู

สพฺพสิปฺปํ นิสาเมมิ ปริโภคานิ สพฺพทา ฯ

ถาลเก สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คุณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

โสวณฺณมเย มณิมเย อโถปิ ผลิกามเย

โลหิตงฺกมเย เจว ลภามิ ถาลเก อหํ ฯ

อสฺสฏฺฐเก ผลมเย อโถ โปกฺขรปตฺตเก

มธุปานกสงฺเข จ ลภามิ ถาลเก อหํ ฯ

วตฺเต คุเณ ปฏิปตฺตึ ๑ อาจารกิริยาสุ จ

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ ฯ

เภสชฺชํ สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

อายุวา พลวา ธีโร วณฺณวา ยสวา สุขี

อนุปทฺทโว อนีติ จ โหมิ ๒ อปจิโต สทา

น เม ปิยวิโยคตฺถิ ตสฺส นิสฺสนฺทโต มม ฯ

อุปาหเน ชิเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

หตฺถิยานํ อสฺสยานํ สิวิกํ สนฺทมานิกํ

สฏฺฐี รถสหสฺสานิ ปริวาเรนฺติ มํ สทา ฯ

มณิมยา ตมฺพมยา ๓ โสณฺณรชตปาทุกา

นิพฺพตฺตนฺติ ปทุทฺธาเร ภเว สํสรโต มม ฯ

นิยามํ ปฏิธาวนฺติ ๔ อาจารคุณโสธนํ ๕

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ ฯ

ปาทุเก สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คุณวรุตฺตเม

อิทฺธิปาทุกมารุยฺห วิหรามิ ยถิจฺฉกํ ฯ

มุขปุญฺฉนํ ๑ สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สุวณฺณวณฺโณ วิรโช สปฺปภาโส ปตาปวา

สินิทฺธํ โหติ เม คตฺตํ รโชชลฺลํ น ลิมฺปติ ฯ

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ

กตฺตรทณฺเฑ สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ๒ ฯ

ปญฺจานิสํเส ๓ อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

ปุตฺตา มยฺหํ พหู โหนฺติ ตาโส มยฺหํ น วิชฺชติ ฯ

อปฺปสโยฺห สทา โหมิ สพฺพารกฺเขหิ รกฺขิโต

ขลิตมฺปิ ๔ น ชานามิ อภนฺตํ มานสํ มม ฯ

โอสถํ อญฺชนํ ทตฺวา สงฺเฆ ๕ คณวรุตฺตเม

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

วิสาลนยโน โหมิ เสตปิโต จ โลหิโต

อนาวิลปสนฺนกฺโข สพฺพโรควิวชฺชิโต ฯ

ลภามิ ทิพฺพนยนํ ปญฺญาจกฺขุํ อนุตฺตรํ

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ ฯ

กุญฺจิเก สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ธมฺมทฺวารวิวรณํ ลภามิ ญาณกุญฺจิกํ ฯ

กุญฺจิกานํ ฆเร ทตฺวา สงฺเฆ ๖ คณวรุตฺตเม

ทฺวานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

อปฺปโกโธ อนุปายาโส สํสรนฺโต ภเว อหํ

อาโยเค สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ฯ

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

สมาธีสุ น กมฺปามิ วสี โหมิ สมาธิสุ ฯ

อเภชฺชปริโส โหมิ อาเทยฺยวจโน สทา

ชายติ ๑ โภคสมฺปตฺติ ภเว สํสรโต มม ฯ

ธูมเนตฺเต ชิเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สติ เม อุชุกา โหติ สุสมฺพนฺธา จ นฺหารุโย ๒

ลภามิ ทิพฺพสยนํ ๓ ตสฺส นิสฺสนฺทโต อหํ ฯ

ทีปทาเน ๔ ชิเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ตีณานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

ชาติมา องฺคสมฺปนฺโน ปญฺญวา พุทฺธสมฺมโต

อิเม คุเณ ปฏิลเภ ตสฺส นิสฺสนฺทโต มม ๕ ฯ

ตุมฺพเก จ กรณฺเฑ จ ทตฺวา พุทฺเธ คณุตฺตเม

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

ตทา ๖ คุตฺโต ๗ สุขสมงฺคี มหายสวา ตถา คติ

วิภตฺติคตฺโต ๘ สุขุมาโล สพฺพีติปริวชฺชิโต ฯ

วิปุเล จ คุเณ ลาภี สมฺมานจลนา ๙ มม

สุวิวชฺชิตอุพฺเพโค ตุมฺพเก จ กรณฺฑเก ฯ

ลภามิ จตุโร วณฺเณ หตฺถิสฺสรตนานิ จ

ตานิ เม น วินสฺสนฺติ ตุมฺพกาเร ๑ อิทํ ผลํ ฯ

หตฺถลีลงฺคเก ๒ ทตฺวา พุทฺเธ สงฺเฆ คณุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สพฺพลกฺขณสมฺปนฺโน อายุปญฺญาสมาหิโต

สพฺพายาสวินิมุตฺโต กาโย เม โหติ สพฺพทา ฯ

ตนุธาเร สุนิสิเต สงฺเฆ ทตฺวาน ปิปฺผเล

กิเลสกนฺตนํ ญาณํ ลภามิ อตุลํ สุจึ ฯ

สณฺฑาเส สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

กิเลสลุญฺจนํ ๓ ญาณํ ลภามิ อตุลํ สุจึ ฯ

นตฺถุเก สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

อฏฺฐานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สทฺธา สีลํ หิริญฺจาปิ อถ โอตฺตปฺปิยํ คุณํ

สุตํ จาคญฺจ ขนฺตี ๔ จ ปญฺญา เม อฏฺฐมํ คุณํ ฯ

ปีฐเก สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

อุจฺเจ กุเล ปชายามิ มหาโภโค ภวามหํ

สพฺเพ มํ อปจายนฺติ กิตฺติ อพฺภุคฺคตา มม ฯ

กปฺปสตสหสฺสานิ ปลฺลงฺกา จตุรสฺสกา

ปริวาเรนฺติ มํ นิจฺจํ สํวิภาครโต อหํ ฯ

ภิสิโย สุคเต ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ฉานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สมสุคตฺโตปจิโต ๑ มุทุโก จารุทสฺสโน

ลภามิ ญาณปวรํ ๒ ภิสิทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

ตูลิกา วิกติกาโย กฏิสฺสา จิตฺตกา พหู

วรโปตฺถเก กมฺพเล จ ลภามิ วิวิเธ อหํ ฯ

ปาวารเก จ มุทุเก มุทุกาชินเวณิโย

ลภามิ วิวิธฏฺฐาเน ๓ ภิสิทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

ยโต สรามิ อตฺตานํ ยโต ปตฺโตสฺมิ วิญฺญุตํ

อตุจฺโฉ ฌานมญฺโจมฺหิ ภิสิทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

พิพฺโพหเน ชิเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ฉานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

อุณฺณิเก ปทุมเก จ อโถ โลหิตจนฺทเน

พิพฺโพหเน อุปาเตมิ ๔ อุตฺตมงฺคํ สทา มม ฯ

อฏฺฐงฺคิเก มคฺควเร สามญฺเญ จตุโร ผเล

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา ๕ วิหเร นิจฺจกาลิกํ ฯ

ทาเน ทเม สญฺญเม จ อปฺปมญฺญาสุ รูปิสุ

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา วิหเร สพฺพกาลิกํ ฯ

วตฺเต คุเณ จ ๖ ปฏิเม อาจารกิริยาสุ จ

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา วิหเร สพฺพทา อหํ ฯ

จงฺกเม วา ปธาเน วา วิริเย โพธิปกฺขิเก ๑

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา วิหรามิ ยถิจฺฉกํ ฯ

สีลํ สมาธิ ปญฺญา จ วิมุตฺติ จ อนุตฺตรา

เตสุ ญาณํ อุปฺปาเทตฺวา วิหรามิ สุขํ อหํ ฯ

ผลปีเฐ ชิเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ทฺวานิสํเส ๒ อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

โสณฺณมเย มณิมเย ทนฺตสารมเย พหู

ปลฺลงฺกเสฏฺเฐ วินฺทามิ ผลปีฐสฺสิทํ ผลํ ฯ

ปาทปีเฐ ชิเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ทฺวานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

ลภามิ พหุเก ยาเน ปาทปีฐสฺสิทํ ผลํ

ทาสี ทาสา จ ภริยา เย จญฺเญ อนุชีวิโน ฯ

สมฺมา ปริจรนฺเตว ๓ ปาทปีฐสฺสิทํ ผลํ

เตลอพฺภญฺชเน ทตฺวา สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ฯ

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

อพฺยาธิตา รูปวตา ขิปฺปํ ธมฺมนิสนฺธิตา ๔ ฯ

ลาภิตา อนฺนปานสฺส อายุํ ปญฺจมกํ มม

สปฺปิเตลญฺจ ทตฺวาน สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ฯ

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

ถามวา รูปสมฺปนฺโน ปหฏฺฐตนุโช สทา ฯ

อพฺยาธิ ๑ จ สทา โหมิ สปฺปิเตลสฺสิทํ ผลํ

มุขโธวนํ ทตฺวาน สงฺเฆ คณวรุตฺตเม ฯ

ปญฺจานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

วิสุทฺธกณฺโฐ มธุสฺสโร กาสสาสวิวชฺชิโต ฯ

อุปฺปลคนฺโธ มุขโต อุปวายติ เม สทา

ทธึ ทตฺวาน สมฺปนฺนํ พุทฺเธ สงฺเฆ คณุตฺตเม ฯ

ภุญฺชามิ อมตํ ภตฺตํ ๒ วรํ กายคตาสตึ

วณฺณคนฺธรโสเปตํ มธธ ทตฺวา ชิเน คเณ ฯ

อนูปมํ อนญฺญมฺปิ ๓ ลภามิ วิมุตฺติรสํ

ยถาภูตํ รสํ ทตฺวา พุทฺเธ สงฺเฆ คณุตฺตเม ฯ

จตุโร ผเล อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

อนฺนปานญฺจ ทตฺวาน พุทฺเธ สงฺเฆ คณุตฺตเม ฯ

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม

อายุวา พลวา ธีโร วณฺณวา ยสวา สุขี ฯ

ลาภี อนฺนสฺส ปานสฺส สูโร ปญฺญาณวา ตถา ๔

อิเม คุเณ ปฏิลเภ สํสรนฺโต ภเว อหํ ฯ

ธูปํ ทตฺวาน สุคเต สงฺเฆ คณวรุตฺตเม

ทสานิสํเส อนุโภมิ กมฺมานุจฺฉวิเก มม ฯ

สุคนฺธเทโห ยสวา สีฆปญฺโญ จ กิตฺติมา

ติกฺขปญฺโญ ภูริปญฺโญ หาสคมฺภีรปญฺญวา ฯ

เวปุลฺลชวนสปฺปญฺโญ ๑ สํสรนฺโต ภวาภเว

ตสฺเสว วาหสา ทานิ ปตฺโต สนฺติสุขํ สิวํ ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปิลินฺทวจฺโฉ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปิลินฺทวจฺฉตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. อกฺโขภํ ฯ ๒ ม. ยุ. พหูเมธิคตา ฯ ๓ ม. ยุ. ราชาปิ สนฺนิมนฺเตสิ ฯ

๔ ยุ. ปทุเม ฯ ๕-๗ โป. ยุ. คุณวรุตฺตเม ฯ ๖ ม. ยุ. อทินฺนปุพฺพมญฺเญสํ ฯ

๑ ม. ยุ. ตาลวณฺเฏ ฯ ๒ ยุ. เภสชฺชํ ฯ ๓ ม. ยุ. โอสธญฺชนนาฬี จ ฯ

๑ ม. ยุ. มลหารเก ฯ ๒ ม. ยุ. อูณฺณาภิสี ... ปิฐกาภิสี ฯ ๓ ม. ยุ. พิมฺโพหเน ฯ

๔ ม. ยุ. สิปาฏิผลเก สุจี ฯ ๕ ม. อาฏฺลี ฯ ๖ ม. ยุ. สีสาเลปนคนฺธเก ฯ

๗ ม. ยุ. อรณี ฯ ๘ ม. กฏจฺฉู จ ฯ ๙ ม. สมฺมชฺชนํ ฯ ๑๐ ม. พิลงฺคโลณํ ปหูตํ จ ฯ

๑๑ ม. มเหสิโน ฯ

๑ ม. มนํ ฯ ยุ. ยสํ ฯ ๒ โป. วิโนเทตุํ ฯ ๓ ม. มโน ฯ ๔ ม. ยุ. วิชานาหิ ฯ

๕ ม. วรํ ฯ ๖ ยุ. วิชิตํ ฯ ๗ ม. กึ เต เม ปิฬิเตนตฺโถ ฯ ๘ ม. มายาจิตฺโถ

๘ ม. มายาจิตฺโถ ตถาคตํ ฯ ๙ ม. ยาว ชีวิตมตฺตโน ฯ

๑ ม. ยุ. ปาปุณาม ฯ ๒ ม. ยุ. ปุจฺฉิสฺสาม ฯ ๓ โป. ม. ยุ. ปวารยิ ฯ

๔ ยุ. อถวา ฯ ๕-๗ ม. ยุ. สพฺพคาหิกํ ฯ ๖ ม. ยุ. ยาจีวรมนุตฺตรํ ฯ

๑ ม. ยุ. อานนฺทญฺจาปิ ฯ ๒ ม. ยุ. ปูชยิสฺสาม ฯ ๓ ยุ. วีโร ฯ ๔ ยุ. ตยา ฯ

๑ ม. สุมฺภกํ ฯ ยุ. ปุปฺผกํ ฯ

๑ ม. ยุ. สพฺพตฺถ มํ ฯ ๒ ม. สิวิกา สนฺทมานิกา ฯ ๓ ม. อาฬารปมฺหา ฯ

๑ ม. เทวโลกปริยนฺตํ ฯ ๒ ม. ฉายํ ฯ ยุ. จายํ ฯ ๓ ม. ฌาปยี มม ฯ ยุ. ฌาปยิสฺสติ ฯ

๑ ม. ฉตฺเต จ สุกเต ทตฺวา ฯ ๒ โป. ม. ยุ. คุณวรุตฺตเม ฯ อิโต ปรํ อีทิสเมว ฯ

๓ ยุ. อิทํ ฯ ๔ ม. กสฺมา ฯ

๑ ม. ยุ. รุกฺขสฺส ฯ ๒ โป. สีโห ฯ ๓ ม. โหม ฯ

๑ ยุ. อารกฺเข ฯ

๑ ยุ. สงฺเฆ คณุตฺตเม ฯ ม. ธมฺมกรุตฺตเม ฯ ๒ ยุ. สุคโต ฯ ๓ ม. ปฏิลเภ ฯ

๔ โป. พนฺธามิ ฯ ม. ยุ. คาธํ ฯ ๕ ยุ. สุคเต ฯ

๑ ม. ยุ. ปญฺจวณฺเณหิ ทายาโท ฯ ๒ ยุ. วตา ฯ

๑ ม. ปฏิปตฺติ ฯ ยุ. ปฏิลเภ ฯ ๒ ยุ. โภมิ จาปจิโต สทา ฯ ๓ ยุ. มณฺฑลกา ฯ

๔ ม. สติ ธาวนฺติ ฯ ๕ ม. อาคุอาจารโสธนํ ฯ

๑ ม. ยุ. มุขปุญฺฉนโจเล ทตฺวา พุทฺเธ คณุตฺตเม ฯ ๒ ม. คณุตฺตเม ฯ

๓ ม. ยุ. ฉานิสํเส ฯ ๔ ยุ. ชลิตํ มํ น ชานามิ ฯ ๕-๖ ม. ยุ. พุทฺเธ

สงฺเฆ คณุตฺตเม ฯ

๑ ยุ. ชาติจฺจ ฯ ๒ ม. นหารโว ฯ ๓ ม. ยุ. ทิพฺพนยนํ ฯ ๔ ม. ยุ. ทีปธาเร ฯ

๕ ม. ยุ. อหํ ฯ ๖ ยุ. สทา ฯ ๗ ม. สุคุตฺโต ฯ ๘ ม. วิปตฺติวิคโต ฯ ยุ. ภตฺติกโต ฯ

๙ ม. สมาวจลนา ฯ

๑ ม. ยุ. ตุมฺพทาเน ฯ ๒ ม. มลหรณิโย ฯ ๓ ม. กิเลสภญฺชนํ ฯ ๔ ม. ยุ. ขนฺติญฺจ ฯ

๑ ยุ. สมํ สมฺภตฺโตปจิโต ฯ ๒ ม. ยุ. ญาณปริวารํ ฯ ๓ ม. ยุ. วิวิธตฺถาเร ฯ

๔ ม. อุปาเธมิ ฯ ยุ. อุปาเทมิ ฯ ๕ ยุ. สพฺพตฺถ อุปาเนตฺวา ฯ

๖ ม. ปฏิปตฺติ ฯ ยุ. ปญฺจเม ฯ

๑ ม. โพธิปกฺขิเย ฯ ๒ ยุ. จตุรานิสํเส ฯ ๓ ม. ยุ. ปริจรนฺเต มํ ฯ

๔ ม. ยุ. ธมฺมนิสนฺติตา ฯ

๑ ม. อพฺยาธิ วิสโท โหมิ ฯ ยุ. ... วิสชี ... ฯ ๒ ยุ. จิตฺตํ ฯ

๓ ม. ยุ. อตุลิยํ ปิเว มุตฺติรสํ อหํ ฯ ๔ ม. สทา ฯ

เราเป็นนายประตูอยู่ที่นครหงสวดี เรารวบรวมโภคสมบัติเก็บไว้ในเรือนมากมายนับไม่ถ้วน ในกาลนั้น เราอยู่ในที่ลับ ทำใจให้รื่นเริง นั่งอยู่ในปราสาทอันประเสริฐแล้ว ได้คิดอย่างนี้ว่า โภคสมบัติของเรามีมากมากแพร่หลายไปภายในบุรี แม้พระราชาผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดินพระนามว่าอานนท์ ก็ทรงเชื้อเชิญเรา พระพุทธเจ้าพระองค์นี้ เป็นมุนี เสด็จอุบัติขึ้นแล้วในโลกนี้ และโภคสมบัติของเราก็มีอยู่ เราจักถวายทานแก่พระศาสดา พระราชบุตรพระนามว่าปทุม ทรงถวายทานอันประเสริฐคือ ช้างตัวประเสริฐ บัลลังก์และพนักพิง มีประมาณไม่น้อย ในพระชินเจ้า แม้เราก็จักถวายทานในสงฆ์อันเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุดทานอันประเสริฐที่ใครยังไม่เคยถวาย

เราจักเป็นคนแรกในทานนั้น เราคิดที่จะถวายทานหลายวิธี สุขเป็นผลเพราะการบูชาทานใด จึงได้เห็นการถวายบริขาร อันจะเป็นเครื่องทำความดำริของเราให้เต็ม เราจักถวายบริขาร ในสงฆ์อันเป็นหมู่คณะที่ประเสริฐสุด การถวายบริขารคนอื่นยังไม่เคยถวาย เราจักเป็นคนแรก ในขณะนั้น เราจึงเข้าไปหาช่างจักสาน จ้างให้ทำฉัตร ได้รวบรวมฉัตรไว้หนึ่งแสนคัน ได้รวบรวมผ้าไว้หนึ่งแสนผืน จ้างช่างให้ทำมีด (โกน) พร้า เข็ม และมีดสำหรับตัดเล็บ อันสมควร แล้วให้วางไว้ภายใต้ฉัตรทั้งหลาย จ้างช่างให้ทำพัดใบตาล พัดขนปีกนกยูง พัดจามร ผ้ากรองน้ำ และภาชนะน้ำมัน อันสมควร จ้างช่างให้ทำกล่องเข็ม ผ้าอังสะ ประคตเอวและเชิงรองบาตรที่ทำอย่างสวยงาม

อันสมควร ให้เอาเภสัชใส่ในภาชนะสำหรับใส่ของบริโภคและในขันสำริดให้เต็มแล้ว ให้วางไว้ภายใต้ฉัตร ให้ใส่ว่านน้ำหญ้าคา ชะเอม ดีปลี พริก ผลสมอ และขิงสด ให้เต็มในภาชนะทุกๆ อย่าง จ้างช่างให้ทำรองเท้า เขียงเท้า ผ้าสำหรับเช็ดน้ำ และไม้เท้าคนแก่ ให้ทำอย่างสวยงาม อันสมควร จ้างช่างให้ทำยารักษาไข้ยาหยอดตา ไม้ป้ายยาตา ธรรมกุตตรา กุญแจ และกล่องกุญแจอันเย็บด้วยด้าย ทำสี สายโยค กล้องเป่าควันไฟ ตะเกียงตั้ง คนโทน้ำและผอบ อันสมควรกัน จ้างช่างให้ทำคีม กรรไกร ผ้าสำหรับเช็ดสนิมและถุงสำหรับเภสัชอันสมควรกัน จ้างช่างให้ทำเก้าอี้นอน ตั่งบัลลังก์อันมีเท้าสี่ให้สมควร แล้วให้ตั้งไว้ภายใต้ฉัตร

จ้างช่างให้ทำฟูกยัดด้วยนุ่น ฟูกนั่ง และหมอนให้ทำอย่างดี อันสมควรกัน จ้างช่างให้ทำกุรุวินเท (ทับทิม) มธุสิตฺเถ (ขี้ผึ้ง) เตลหตถปตาปกํ สิเวฏิผลปกํสุจึ เตี่ยงพร้อมด้วยเครื่องลาด เสนาสนะ ผ้าสำหรับเช็ดเท้า ที่นอนที่นั่ง ไม้เท้า ไม้ชำระฟัน (แปรงฟัน) กระเบื้อง ของหอมสำหรับไล้ทาศีรษะ ไม้สีไฟ ดั่งแผ่นกระดาน ฝาบาตร ถุงบาตร กระบวยตักน้ำเครื่องอบ (สีผงย้อมผ้า) รางย้อมผ้า ไม้กวาด ผ้าอาบน้ำ ผ้าอาบน้ำฝนผ้านิสีทนะ ผ้าปิดฝี ผ้าอันตรวาสก ผ้าอุตราสงค์ ผ้าสังฆาฏิ ยานัตถุ์ผ้าเช็ดหน้า น้ำส้ม น้ำปลา น้ำผึ้ง นมส้ม น้ำปานะ ขี้ผึ้ง ผ้าเก่าผ้าเช็ดปาก ด้าย สิ่งใดชื่อว่าเป็นของควรให้ทานมีอยู่ และสมควรแก่พระศาสดา เรารวบรวมสิ่งนั้นทั้งหมดแล้วเข้าเฝ้าพระเจ้าอานนท์ ครั้นเข้าไปเฝ้าพระราชาผู้นำหมู่ชน มียศมาก ถวายบังคมด้วยเศียรเกล้าแล้วได้กราบทูลว่า เราทั้งสองเจริญโดยชาติร่วมกัน มียศร่วมกัน ทั่วไปในสุขในทุกข์ และประพฤติตามกัน ทุกข์ทางใจมีอยู่ ข้าแต่พระองค์ผู้ปราบข้าศึก ข้าพระองค์พึงทรงไว้ซึ่งทุกข์นั้น ข้าแต่กษัตริย์ ถ้าพระองค์สามารถก็ขอได้ทรงพระกรุณาบรรเทาทุกษ์นั้นเถิด.

พระราชาตรัสว่า

ทุกข์ของท่านก็เป็นทุกข์ของเรา เราทั้งสองมีใจร่วมกัน ท่านย่อมรู้ว่าสำเร็จ ถ้าท่านพึงเปลื้องทุกข์นั้น.

ข้าแต่พระราชาผู้ใหญ่ ขอจงทรงทราบทุกข์ของข้าพระองค์บรรเทาได้ยาก.

ท่านคำรนมากไป สิ่งที่มีอยู่ในแว่นแคว้นประมาณเท่าใด ชีวิตของเราประมาณเท่าใด สิ่งนั้น (แม้) เป็นทรัพย์ที่ท่านสละได้ยาก ถ้าท่านต้องการสิ่งเหล่านี้ เราก็จักให้ไม่หวั่นไหวเทียว.

ขอเดชะ พระองค์ทรงบันลือแล้ว การบันลือมากนั้นผิด ข้าพระองค์จักทราบด้วยเกล้าว่าวันนี้ พระองค์ทรงดำรงอยู่ในธรรมทั้งปวง พระองค์จงทรงบีบคั้นหนักนัก เมื่อข้าพระองค์ให้ (ขอ).

ท่านจะต้องการด้วยการพูดไปทำไป ท่านปรารถนาสิ่งใดจงบอกแก่เรา.

ข้าแต่พระราชาผู้ใหญ่ ข้าพระองค์ปรารถนาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐยิ่งข้าพระองค์จักนิมนต์พระสัมพุทธเจ้าให้เสวย ชีวิตของข้าพระองค์อย่าเป็นโทษ.

เราจะให้พรอย่างอื่นแก่ท่าน ท่านอย่าขอพระตถาคตเลย ใครไม่พึงให้พระพุทธเจ้า เปรียบเหมือนแก้วมณีรัศมีรุ่งเรือง.

ขอเดชะ พระองค์ทรงบันลือแล้วมิใช่หรือว่าตลอดถึงชีวิตอันมีอยู่ เมื่อพระองค์ประทานชีวิตได้ ก็ควรพระราชทานพระตถาคตได้.

พระมหาวีรเจ้าควรงดไว้ เพราะใครๆ ไม่พึงให้พระชินเจ้า พระพุทธเจ้ารับให้ไม่ได้ ท่านจงรับเอาทรัพย์จนนับไม่ถ้วนเถิด.

เราจะต้องถึงการวินิจฉัย จักถามผู้วินิจฉัยทั้งหลาย ผู้วินิจฉัยจักตัดสินละเอียด ฉันใด เราสอบถามข้อนั้น ฉันนั้น.

เราได้จับที่พระหัตถ์ของพระราชา พากันไปสู่ศาลพิพากษา เราได้กล่าวคำนี้ตรงหน้าของตุลาการและผู้พิพากษาทั้งหลายว่า ขอตุลาการและผู้พิพากษาจงฟังเรา พระราชาได้พระราชทานพรแก่เราว่า เราไม่ยกเว้นอะไรๆ แม้ชีวิตก็ปวารณาให้ได้ เมื่อเราขอพระราชทานพร เราจึงขอพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด พระพุทธเจ้าเป็นอันพระราชทานแก่เราด้วยดีท่านทั้งหลายจงตัดความสงสัยของเรา เราทั้งหลายจะเชื่อฟังคำท่านผู้เป็นพระราชารักษาแผ่นดิน เราทั้งหลายฟังคำของทั้งสองฝ่ายแล้ว จักตัดความสงสัยในข้อนี้.

ขอเดชะ พระองค์พระราชทานสิ่งทั้งปวง ท่านผู้นี้เป็นอันถือเอาสิ่งทั้งปวงหรือ พระเจ้าข้า.

เราไม่ยกเว้นอะไรๆ ปวารณาแม้ชีวิต เป็นผู้ถึงความยากตลอดชีวิตเป็นอย่างยิ่งเทียว เรารู้ว่าผู้นี้ทุกข์ด้วยดี จึงได้ให้ถือเอาสิ่งทั้งปวง.

ขอเดชะ พระองค์เป็นผู้แพ้ ควรพระราชทานพระตถาคต เราตัดความสงสัยของทั้งสองฝ่ายแล้ว เหมือนท่านทั้งสองตั้งอยู่ในคำมั่น.

พระราชาประทับอยู่ ณ ที่นั้นแล ได้ตรัสกะตุลาการและผู้พิพากษาว่า ท่านทั้งหลายพึงให้แม้แก่เราโดยชอบ เราพึงได้พระพุทธเจ้าอีก.

ท่านยังความดำริของท่านให้เต็ม นิมนต์พระตถาคตให้เสวยแล้ว พึงคืนพระสัมพุทธเจ้าให้แก่พระเจ้าอานนท์ผู้มียศอีก.

เราไหว้ตุลาการและผู้พิพากษา และถวายบังคมพระเจ้าอานนท์ จอมกษัตริย์เป็นผู้ยินดีปราโมทย์ เข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธเจ้า ครั้นเข้าไปเฝ้าพระสัมพุทธเจ้าผู้ข้ามโอฆะ ผู้ไม่มีอาสวะ ถวายบังคมด้วยเศียรเกล้าแล้ว ได้กราบทูลดังนี้ว่า.

ขอพระองค์ผู้มีจักษุพร้อมด้วยพระอรหันต์หนึ่งแสนโปรดทรงรับนิมนต์ ขอจงทรงยังจิตของข้าพระองค์ให้รื่นเริง เสด็จเข้านิเวศน์ของข้าพระองค์พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ ทรงรู้แจ้งโลก สมควรรับเครื่องบูชาผู้มีจักษุทรงรู้ความดำริของเรา จึงทรงรับนิมนต์ (ด้วยดุษณีภาพ) เราทราบว่า พระองค์ทรงรับนิมนต์แล้ว ถวายบังคมแด่พระศาสดา มีจิตร่าเริงเบิกบาน เข้ามายังนิเวศน์ของตน ประชุมมิตรและอำมาตย์แล้ว ได้กล่าวดังนี้ว่า

เราได้สิ่งที่ได้โดยยากนักแล้ว เปรียบเหมือนแก้วมณีมีรัศมีโชติช่วง เราจักบูชาองค์พระพุทธเจ้าด้วยอะไร พระชินเจ้ามีคุณหาประมาณมิได้ หาที่เปรียบมิได้ ไม่มีใครเสมอเหมือน เป็นนักปราชญ์ ไม่มีบุคคลเปรียบ หาผู้เสมอเหมือนเช่นนั้นมิได้ ไม่มีที่สอง ประเสริฐกว่านระก็อธิการอันสมควรแก่พระพุทธเจ้า เราทำได้โดยยาก เราทั้งหลายจงรวบรวมดอกไม้ต่างๆ เอามาทำมณฑปดอกไม้เถิด สิ่งนี้ย่อมสมควรแก่พระพุทธเจ้า จักเป็นอันบูชาด้วยสิ่งทั้งปวง เราจึงให้ทำดอกบัวเผื่อน ดอกบัวหลวง ดอกมะลิ ดอกลำดวน ดอกจำปา ดอกกถินพิมาน ให้เป็นมณฑป ปูลาดอาสนะหนึ่งแสนที่ไว้ภายในเงาฉัตร อาสนะของเรามีค่ายิ่งกว่าร้อยมีอยู่เบื้องหลัง

ปูลาดอาสนะหนึ่งแสนที่ไว้ภายในเงาฉัตร จัดแจงข้าวและน้ำเสร็จ แล้วให้คนไปทูลเวลาภัตกาล เมื่อคนไปทูลภัตกาลแล้วพระมหามุนีพระนามว่าปทุมุตระ พร้อมด้วยพระอรหันต์หนึ่งแสนเสด็จเข้ามาสู่นิเวศน์ของเรา ฉัตรทรงอยู่ในเบื้องบน ในมณฑปดอกไม้อันบานดีพระพุทธเจ้าผู้อุดมบุรุษ ประทับนั่งพร้อมด้วยพระอรหันต์หนึ่งแสน (เราทูลว่า) ขอพระองค์ผู้มีจักษุ โปรดทรงรับฉัตรหนึ่งแสนและอาสนะหนึ่งแสน อันควรและไม่มีโทษเถิด พระมหามุนีพระนามว่าปทุมุตระ ทรงรู้แจ้งโลก ผู้ควรรับเครื่องบูชา พระองค์ประสงค์จะช่วยเหลือเรา จึงทรงรับไว้เราได้ถวายบาตรแก่ภิกษุเฉพาะรูปละหนึ่งบาตร ภิกษุทั้งหลายละบาตรที่จัดเอง ทรงบาตรเหล็ก

พระพุทธเจ้าประทับนั่งอยู่ในมณฑปดอกไม้ตลอด๗ คืน ๗ วัน ทรงยังสัตว์เป็นอันมากให้ตรัสรู้ ทรงประกาศพระธรรมจักรเมื่อทรงประกาศพระธรรมจักรภายใต้มณฑปดอกไม้ ธรรมาภิสมัยได้มีแก่เทวดาและมนุษย์ ๘๔๐๐๐ เมื่อถึงวันที่ ๗ พระมหามุนี พระนามว่าปทุมุตระ ประทับนั่งอยู่ภายในเงาฉัตร ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า มาณพผู้ใดได้ถวายทานอันประเสริฐ ไม่พร่องแก่เรา เราจักพยากรณ์มาณพนั้นท่านทั้งหลาย จงฟังเรากล่าว จตุรงคินีเสนา คือ พลช้าง พลม้า พลรถและพลเดินเท้า จักแวดล้อมมาณพนั้นเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งการให้สิ่งทั้งปวง ยานช้าง ยานม้า วอจะไหลมาเทมา ชนทั้งหลายจักบำรุงมาณพนั้นเนืองนิตย์ นี้เป็นผลแห่งการให้สิ่งทั้งปวง

รถ ๖ หมื่น อันประดับด้วยเครื่องอลังการทั้งปวง จักแวดล้อมมาณพนั้นเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งการให้สิ่งทั้งปวง ดนตรี ๖ หมื่น กลองเภรีทั้งหลายอันประดับดีแล้วจักประโคมมาณพนั้นเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งการให้สิ่งทั้งปวง นางนารี๘๖๐๐๐ อันประดับประดาสวยงาม มีผ้าและอาภรณ์อย่างวิจิตร สวมใส่แก้วมณีและกุณฑล มีหน้าแฉล้ม ยิ้มแย้ม ตะโพกผึ่งผาย เอวเล็กเอวบางจัดแวดล้อมมาณพนั้นเป็นนิตย์ นี้เป็นผลแห่งการให้สิ่งทั้งปวง มาณพนั้นจักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอด ๓ หมื่นกัลป จักได้เป็นจอมเทวดาเสวยรัชสมบัติในเทวโลก ๑๐๐๐ ครั้ง และจักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิราช ๑๐๐๐ครั้ง จักได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์

โดยคณนานับมิได้ เมื่อมาณพนี้อยู่ในเทวโลก พรั่งพร้อมด้วยบุญกรรม เทวดาจักทรงฉัตรแก้วไว้ในที่สุดแห่งเทวโลก มาณพนี้จักปรารถนาเมื่อใด ฉัตรอันเกิดแต่ผ้าและดอกไม้ (ดังจะ) รู้จิตของมาณพนี้ จักกั้นอยู่เนืองนิตย์เมื่อนั้น มาณพนี้จุติจากเทวโลกแล้ว อันกุศลตักเตือนประกอบด้วยบุญกรรม จักเกิดเป็นบุตรพราหมณ์ใน (อีก) แสนกัลป พระศาสดามีพระนามว่าโคดม ซึ่งมีสมภพในวงศ์พระเจ้าโอกกากราชจักเสด็จอุบัติในโลก พระศากยโคดมผู้ประเสริฐ ทรงทราบคุณข้อนี้ทั้งหมดแล้ว จักประทับนั่งในท่ามกลางภิกษุสงฆ์ ทรงตั้งไว้ในเอตทัคสถาน มาณพผู้นี้จักได้เป็นพระสาวกของพระศาสดา มีชื่อว่าปิลินทวัจฉะ จักเป็นผู้อันเทวดา

อสูร คนธรรพ์ ภิกษุภิกษุณี และคฤหัสถ์ทั้งหลาย สักการะ จักเป็นที่รักของคนทั้งปวง จักไม่มีอาสวะ นิพพาน กรรมที่เราทำแล้วในแสนกัลป ได้ให้ผลแก่เราแล้วในภพนี้ เราหลุดพ้นดี ดังกำลังลูกศร เผากิเลสทั้งหลายแล้ว โอ กุศลกรรม เราได้ทำแล้ว ในบุญเขตอันยอดเยี่ยมอันเป็นฐานะที่เราทำกุศลกรรมแล้ว ได้บรรลุบทอันไม่หวั่นไหว ก็มาณพใดได้ให้ทานอันประเสริฐไม่บกพร่อง มาณพนั้นได้เป็นหัวหน้า นี้เป็นผลแห่งทานนั้น เราได้ถวายฉัตรในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ได้เสวยอานิสงส์ ๘ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราไม่รู้สึกหนาว ๑ ไม่รู้สึกร้อน ๑ ละอองและธุลีไม่แปดเปื้อน ๑

เราเป็นผู้ไม่มีอันตราย ๑ ไม่มีจัญไร ๑ อันมหาชนยำเกรงทุกเมื่อ ๑ เป็นผู้มีผิวพรรณละเอียด ๑ เป็นผู้มีใจกว้างขวาง (ไม่หดหู่) ๑ เมื่อเราท่องเที่ยวอยู่ในภพ ฉัตรหนึ่งแสนคันอันประกอบด้วยเครื่องประดับทุกอย่าง เว้นชาตินี้แล้ว ทรงไว้เหนือศีรษะของเรา เพราะผลแห่งกรรมนั้น เพราะฉะนั้น ในชาตินี้ การทรงฉัตรจึงไม่มีแก่เรา กรรมทั้งปวงที่เราทำแล้ว เพราะผลบุญแห่งฉัตรหลุดพ้นไปเราได้ถวายผ้าในพระสุคตเจ้า และในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๘ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ

เราเป็นผู้มีผิวพรรณเปล่งปลั่งดังทอง ๑ ปราศจากธุลี ๑ มีรัศมีผ่องใส ๑ มีเดช ๑ตัวของเราละเอียดอ่อน ๑ เมื่อเราท่องเที่ยวอยู่ในภพ มีผ้าสีขาวแสนผืน ๑สีเหลืองแสนผืน ๑ สีแดงแสนผืน ๑ ทรงอยู่เหนือศีรษะของเรา นี้เป็นผลแห่งการถวายผ้า เราย่อมได้ผ้าไหม ผ้ากัมพล ผ้าป่าน และผ้าฝ้ายในที่ทุกแห่ง เพราะผลอันหลั่งออกแห่งการถวายผ้านั้น เราได้ถวายบาตรในพระสุคตเจ้า และในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์๑๐ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมบริโภคโภชนาหารในภาชนะทองคำ ภาชนะแก้วมณี ภาชนะเงิน และภาชนะที่ทำด้วยทับทิมในกาลทั้งปวง ๑ เราเป็นผู้ไม่มีอันตราย ๑ ไม่มีจัญไร ๑ มหาชนยำเกรงทุกเมื่อ ๑ เป็นผู้ได้ข้าว น้ำ ผ้า และที่นอน เป็นปกติ ๑ โภคสมบัติของเราไม่พินาศ ๑

เราเป็นผู้มีจิตมั่นคง ๑ เป็นผู้ใคร่ธรรมทุกเมื่อ ๑ เป็นผู้ไม่มีกิเลส ๑ ไม่มีอาสวะ ๑ คุณเหล่านี้ ติดตามเราไปทั้งในเทวโลกและมนุษยโลก ย่อมไม่ละเราในที่ทุกแห่ง เปรียบเหมือนเงาไม่ละรูป ฉะนั้นเราได้ถวายมีดโกนที่ทำอย่างสวยงาม อันเนื่องด้วยเครื่องผูกอย่างวิจิตรมากมาย แก่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดและแก่พระสงฆ์แล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๘ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ

เราเป็นผู้กล้า ๑เป็นผู้ไม่มีความเดือดร้อน ๑ ถึงที่สุดในเวสารัชธรรม ๑ เป็นผู้มีธิติ ๑มีความเพียร ๑ มีใจอันประคองไว้ทุกเมื่อ ๑ ย่อมได้ญาณอันสุขุมเครื่องตัดกิเลส ๑ ความบริสุทธิ์อันชั่งไม่ได้ ๑ ในที่ทั้งปวง เพราะผลอันหลั่งออกแห่งกรรมของเรานั้น เรามีจิตเลื่อมใสได้ถวายพร้าอันราบเรียบ ไม่หยาบ ไม่ต้องขัดถู เป็นอันมากในพระพุทธเจ้าและในสงฆ์แล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือเราย่อมได้ความเพียรอันเป็นกัลยาณมิตร ๑ ขันติ ๑ ศาตราคือความไมตรี ๑ ศาตราคือปัญญาอันยิ่งเพราะตัดลูกศรคือตัณหา ๑ ญาณอันเสมอด้วยแก้ววิเชียร ๑เพราะผลอันหลั่งออกแห่งกรรมเหล่านั้น

เราได้ถวายเข็มในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการอันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เมื่อเราท่องเที่ยวอยู่ในภพน้อยใหญ่ ย่อมเป็นผู้อันมหาชนนอบน้อม ๑ ตัดความสงสัยได้ ๑ มีรูปงาม ๑ มีโภคสมบัติ ๑ มีปัญญากล้า ๑ ทุกเมื่อ เราพิจารณาเห็นอรรถอันเป็นฐานะละเอียดลึกซึ้งด้วยญาณ ญาณของเราเสมอด้วยแก้ววิเชียรอันเลิศ เป็นเครื่องกำจัดความมืด เราได้ถวายมีดตัดเล็บในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมได้ทาสชายหญิง วัวและม้า ลูกจ้าง คนฟ้อนรำช่างตัดผม พ่อครัวผู้ทำอาหารเป็นอันมาก ในที่ทั้งปวง

เราได้ถวายพัดใบตาลอันงามในพระสุคตเจ้าแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือเราย่อมไม่รู้สึกหนาว ๑ ร้อน ๑ ความเร่าร้อนไม่มีแก่เรา ๑ ไม่รู้สึกความกระวนกระวาย ๑ ไม่รู้สึกความเดือดร้อนจิตของเรา ๑ เราดับไฟ คือ ราคะ โทสะ โมหะ มานะ ทิฏฐิ และไฟทั้งปวงได้แล้ว เพราะผลอันหลั่งออกแห่งกรรมนั้นของเรา เราได้ถวายพัดจามรี มีขนนกยูงเป็นด้ามในคณะสงฆ์ผู้สูงสุดแล้ว ย่อมเป็นผู้มีกิเลสสงบระงับ ไม่มีกิเลสเครื่องยั่วยวนอยู่

เราได้ถวายผ้ากรองน้ำและธรรมกุตตระในพระสุคตเจ้าแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราก้าวล่วงอันตรายทั้งปวง ๑ ย่อมได้อายุอันเป็นทิพย์ ๑เป็นผู้อันโจรหรือข้าศึกไม่ข่มขี่ในกาลทุกเมื่อ ๑ ศาตราหรือยาพิษย่อมไม่ทำความเบียดเบียนเรา ๑ ไม่มีความตายในระหว่าง ๑ เพราะผลอันหลั่งออกแห่งกรรมนั้นของเรา เราได้ถวายภาชนะน้ำมัน ในพระสุคตเจ้า และในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราเป็นผู้มีรูปสวยงาม ๑ มีความเจริญดี ๑ มีใจเบิกบานดี ๑ มีใจไม่ฟุ้งซ่าน ๑ เป็นผู้อันอารักขาทั้งปวงรักษาแล้ว ๑

เราได้ถวายกล่องเข็มในพระสุคตเจ้า และในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้วย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๓ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมได้คุณทั้งหลายนี้ คือ ความสุขใจ ๑ ความสุขกาย ๑ ความสุขเกิดแต่อิริยาบถ ๑ เพราะผลอันหลั่งออกแห่งกรรมนั้น เราได้ถวายผ้าอังสะในพระชินเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้อานิสงส์ ๔ ประการอันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมได้ความหนักในพระสัทธรรม ๑ย่อมระลึกถึงภพที่สองได้ ๑ เป็นผู้มีฉวีวรรณงามในที่ทั้งปวง ๑ เพราะผลอันหลั่งออกแห่งกรรมนั้น

เราได้ถวายประคตเอวในพระชินเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๖ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมไม่หวั่นไหวในสมาธิ ๑ เป็นผู้มีความชำนาญในสมาธิ ๑ มีบริษัทไม่แตกกัน ๑ มีถ้อยคำอันมหาชนเชื่อถือทุกเมื่อ ๑มีสติตั้งมั่น ๑ ความสะดุ้งกลัวไม่มีแก่เรา ๑ คุณเหล่านี้ ติดตามเราไปทั้งในเทวโลกและมนุษยโลก เราได้ถวายเชิงรองบาตรในพระชินเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมเป็นผู้ไม่มีภัยในเพราะวรรณะ ๕ ไม่หวั่นไหวด้วยอะไรๆ ธรรมเหล่าใดเหล่าหนึ่งอันเป็นเครื่องตรัสรู้ญาณด้วยสติ

เราฟังแล้ว ธรรมที่เราทรงไว้ย่อมไม่พินาศ เป็นอันวินิจฉัยดีแล้วเราได้ถวายภาชนะ และเครื่องบริโภคในพระพุทธเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้อุดมแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๓ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือเราย่อมได้ภาชนะทองคำ ภาชนะแก้วมณี ภาชนะแก้วผลึก และภาชนะแก้วทับทิม ๑ ภริยา คนใช้ชายหญิง พลช้าง พลม้า พลรถ พลเดินเท้าและหญิง มีวัตร ยำเกรงนาย ๑ ได้เครื่องบริโภคทุกเวลา ๑ วิชาในบทมนต์ และในอาคมต่างๆ เป็นอันมาก เราย่อมใคร่ครวญศิลปะทั้งปวงใช้ได้ทุกเวลา

เราได้ถวายขันในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๓ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือเราย่อมได้ขันทองคำ ขันแก้วมณี ขันแก้วผลึก และขันแก้วทับทิมย่อมได้ขัน อสฺสฏฐเก ผลมเย อโถ โปกฺขรปตฺตเก มธุปานกสงฺเข จย่อมได้คุณเหล่านี้ คือ ข้อปฏิบัติในวัตรอันงาม ในอาจาระและกิริยาเพราะผลอันหลั่งออกแห่งกรรมนั้น เราได้ถวายเภสัชในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้อานิสงส์ ๑๐ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราเป็นผู้มีอายุยืน ๑ มีกำลัง ๑ มีปัญญา ๑ มีวรรณะ ๑ มียศ ๑ มีสุข ๑ ไม่มีอันตราย ๑ ไม่มีจัญไร ๑ มหาชนยำเกรงทุกเมื่อ ๑ เราไม่มีความพลัดพรากจากของที่รัก ๑ เพราะกรรมนั้นให้ผลแก่เรา

เราได้ถวายรองเท้าในพระชินเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้อานิสงส์ ๓ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ ยานช้าง ยานม้า วอ ย่อมไหลมาเทมา ๑ รถ ๖ หมื่นคันแวดล้อมเราทุกเมื่อ ๑เมื่อเราท่องเที่ยวอยู่ในภพ รองเท้าแก้วมณี รองเท้าทองแดง รองเท้าทองคำ รองเท้าเงิน ย่อมเกิดขึ้นในขณะที่ยกเท้าขึ้น ๑ บุญกรรมทั้งหลายย่อมช่วยชำระอาจารคุณให้สะอาดแน่นอน เราย่อมได้คุณเหล่านี้ เพราะกรรมนั้นให้ผล เราได้ถวายเขียงเท้าในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ได้สวมเขียงเท้ามีฤทธิ์แล้วอยู่ได้ตามปรารถนา เราได้ถวายผ้าเช็ดหน้าในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ

เราเป็นผู้มีผิวพรรณดุจทองคำปราศจากธุลี ๑ มีรัศมีผ่องใส ๑ มีเดช ๑ ตัวของเราละเอียดอ่อน ๑ ฝุ่นละอองไม่ติดตัวเรา ๑ เราได้คุณเหล่านี้เพราะกรรมนั้นให้ผล เราได้ถวายไม้เท้าคนแก่ในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้อานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือเรามีบุตรมาก ๑ เราไม่มีความสะดุ้งกลัว ๑ เป็นผู้อันอารักขาทุกอย่างรักษาไว้ ใครๆ ข่มขี่ไม่ได้ทุกเมื่อ ๑ ย่อมไม่รู้สึกความพลั้งพลาด ๑ ใจของเราไม่ขลาดกลัว ๑ เราได้ถวายยาหยอดตาในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้วย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๘ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ

เราเป็นผู้มีนัยน์ตากว้างใหญ่ ๑ โลหิตของเราขาว ๑ เหลือง ๑ เป็นผู้มีนัยน์ตาไม่มัว ๑ มีนัยน์ตาแจ่มใส ๑ เว้นจากโลกตาทั้งปวง ๑ ย่อมได้ตาทิพย์ ๑ได้ปัญญาจักษุอันสูงสุด ๑ เราได้คุณเหล่านี้เพราะกรรมนั้นให้ผล เราได้ถวายลูกกุญแจในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้ลูกกุญแจ คือ ญาณอันเป็นเครื่องเปิดทวารธรรม เราได้ถวายเรือนกุญแจในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๒ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เมื่อเราท่องเที่ยวอยู่ในภพ เป็นผู้มีความโกรธน้อย ๑ ไม่มีความคับแค้น ๑

เราได้ถวายสายโยคในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมไม่หวั่นไหวในสมาธิ ๑ มีความชำนาญในสมาธิ ๑ มีบริษัทไม่แตกกัน ๑ มีถ้อยคำอันมหาชนเชื่อถือทุกเมื่อ ๑ โภคสมบัติย่อมเกิดแก่เรา เมื่อท่องเที่ยวอยู่ในภพ ๑ เราได้ถวายกล้องเป่าควันในพระชินเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๓ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ สติของเราเป็นธรรมชาติตรง ๑เส้นเอ็นของเราต่อเนื่องกันดี ๑ เราย่อมได้ตาทิพย์ ๑ เพราะกรรมนั้นให้ผลเราได้ถวายตะเกียงตั้งในพระชินเจ้า และในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้วย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๓ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ

เราเป็นผู้มีสกุล ๑ มีอวัยสมบูรณ์ ๑ มีปัญญาอันพระพุทธเจ้าสรรเสริญ ๑เราได้คุณเหล่านี้เพราะกรรมนั้นให้ผล เราได้ถวายคนโทน้ำและผอบในพระพุทธเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้อุดมแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๑๐ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ ในกาลนั้น เราได้เป็นผู้คุ้มครองแล้ว ๑ พร้อมพรั่งด้วยสุข ๑ มียศมาก ๑ มีคติ ๑ มีตัวอันจำแนกไป ๑ เป็นสุขุมาลชาติ ๑ เว้นจากอันตรายทั้งปวง ๑ เป็นผู้ได้คุณอันไพบูลย์ ๑ หวั่นไหวด้วยความนับถือ ๑ มีความหวาดเสียวอันเว้นดีแล้ว ๑ เพราะการถวายคนโทน้ำและผอบ เราได้วรรณะ ๔ ช้างแก้วและม้าแก้ว คุณของเราเหล่านั้นไม่พินาศ ผลนี้ เพราะถวายคนโทน้ำและผอบ เราได้ถวาย หตฺถลีลงฺคเก ในพระพุทธเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้อุดมแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของของเรา คือ

เราเป็นผู้ถึงพร้อมด้วยลักษณะทั้งปวง ๑ มีอายุยืน ๑ มีปัญญา ๑ จิตมั่นคง ๑ กายของเราพ้นแล้วจากความยากลำบากทุกอย่างในกาลทั้งปวง ๑ เราได้ถวายมีดบางอันลับคมดีและกรรไกรในสงฆ์แล้วย่อมได้ญาณเป็นเครื่องตัดกิเลส อันหาน้ำหนักมิได้ สะอาด เราได้ถวายคีมพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้ญาณเป็นเครื่องถอนกิเลสอันหาน้ำหนักมิได้ สะอาด เราได้ถวายยานัตถุ์ในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๘ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ ศรัทธา ๑ ศีล ๑ หิริ ๑โอตตัปปะ ๑ สุตะ ๑ จาคะ ๑ ขันติ ๑ และปัญญาเป็นคุณข้อที่ ๘ของเรา

เราได้ถวายตั่งในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้วย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมเกิดในสกุลสูง เป็นผู้มีโภคสมบัติมาก ๑ ชนทั้งปวงยำเกรงเรา ๑ชื่อเสียงของเราฟุ้งไป ๑ บัลลังก์สี่เหลี่ยมจัตุรัส ย่อมแวดล้อมเราเป็นนิตย์ตลอดแสนกัลป ๑ เราเป็นผู้ยินดีในการจำแนกทาน ๑ เราได้ถวายที่นอนในพระสุคตเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๖ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เรามีร่างกายสมส่วนอันบุญกรรมก่อให้ เป็นผู้อ่อนโยน มีรูปงาม น่าดู (ดูไม่เบื่อ) เราย่อมได้ญาณอันประเสริฐ นี้เป็นผลแห่งการถวายที่นอน เราย่อมได้นวมผ้าลวดลายรูปสัตว์

ผ้าลาดทอด้วยไหม ผ้าลาดอันวิจิตร ผ้าลาดอย่างดีและผ้ากัมพลต่างๆ เป็นอันมาก ย่อมได้ผ้าปาวารก์มีขนอ่อนนุ่ม ผ้าทำด้วยขนสัตว์อ่อนนุ่ม ในที่ต่างๆ นี้เป็นผลแห่งการถวายที่นอน เมื่อใดเราระลึกถึงตน เมื่อใด เราเป็นผู้รู้เดียงสา เมื่อนั้น เราเป็นผู้ไม่เปล่ามีฌานเป็นเตียงนอน นี้เป็นผลแห่งการถวายที่นอน เราได้ถวายหมอนในพระชินเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์๖ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมยังศีรษะของเราให้หนุนบนหมอนอันยัดด้วยขนสัตว์ หมอนยัดด้วยเกษรบัวหลวง และยัดด้วยจันทน์แดงทุกเมื่อ ๑ เรายังญาณให้เกิดในอัฏฐังคิกมรรคอันประเสริฐ และในสามัญผล

๔ เหล่านั้นแล้ว ย่อมอยู่ตลอดกาลเป็นนิตย์ ๑ยังญาณให้เกิดในทาน ทมะ สัญญมะ อัปปมัญญา และรูปฌานเหล่านั้นแล้ว ย่อมอยู่ตลอดกาลทั้งปวง ๑ ยังญาณให้เกิดในวัตรคุณ รูปปฏิมาและในอาจารกิริยาแล้ว ย่อมอยู่ในกาลทั้งปวง ๑ ยังญาณให้เกิดในการจงกรม ความเพียรอันเป็นประธาน และในโพธิปักขิยธรรมเหล่านั้นแล้ว ย่อมอยู่ตามปรารถนา ๑ ยังญาณให้เกิดในศีล สมาธิ ปัญญาวิมุติ และในวิมุตติญาณทัสสนะเหล่านั้นแล้ว ย่อมอยู่เป็นสุข ๑ เราได้ถวายตั่งแผ่นกระดานในพระชินเจ้า และในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้วย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๒ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมได้บัลลังก์อันประเสริฐ อันทำด้วยทอง แก้วมณี และทำด้วยงาช้างสารเป็นอันมาก นี้เป็นผลแห่งการถวายตั่งแผ่นกระดาน

เราได้ถวายตั่งรองเท้า ในพระชินเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๒ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราย่อมได้ยวดยานเป็นอันมาก นี้เป็นผลแห่งการถวายตั่งรองเท้า ๑ ทาสหญิงชายภรรยา และคนอาศัยเลี้ยงชีวิตเหล่าอื่น ย่อมบำเรอเราโดยชอบ นี้เป็นผลแห่งการถวายตั่งรองเท้า ๑ เราได้ถวายน้ำมันสำหรับทาเท้าในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ ความที่เราเป็นผู้ไม่ป่วยไข้ ๑ มีรูปงาม ๑ เส้นเอ็น(ประสาท) รับรสได้เร็ว ๑ ความได้ข้าวและน้ำ ๑ ได้อายุยืนนานเป็นที่ห้า ๑ เราได้ถวายเนยใสและน้ำมันในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ

เราเป็นผู้มีกำลัง ๑ มีรูปสมบูรณ์ ๑ เป็นผู้ร่าเริงทุกเมื่อ ๑ มีบุตรทุกเมื่อ ๑ และเป็นผู้ไม่ป่วยไข้ทุกเมื่อ ๑ นี้เป็นผลแห่งการถวายเนยใสและน้ำมัน เราได้ถวายน้ำบ้วนปากในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์๕ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือ เราเป็นผู้มีลำคอบริสุทธิ์ ๑มีเสียงไพเราะ ๑ เว้นจากโรคไอ ๑ โรคหืด ๑ กลิ่นดอกอุบลฟุ้งออกจากปากของเราทุกเมื่อ ๑ เราได้ถวายนมส้มอย่างดีในพระพุทธเจ้าและคณะสงฆ์ผู้อุดมแล้ว ได้บริโภคภัตอันไม่ขาดสาย คือ กายคตาสติอันประเสริฐ เราได้ถวายน้ำผึ้งอันประกอบด้วยสี กลิ่นและรสในพระชินเจ้าและในคณะสงฆ์แล้วย่อมได้รส คือ วิมุติอันไม่มีรสอื่นเปรียบ ไม่เป็นอย่างอื่น

เราได้ถวายรสตามเป็นจริงในพระพุทธเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้อุดมแล้ว ย่อมได้เสวยผล ๔ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา เราได้ถวายข้าวและน้ำในพระพุทธเจ้าและในคณะสงฆ์ผู้อุดมแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๑๐ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือเราเป็นผู้มีอายุยืน ๑ มีกำลัง ๑เป็นนักปราชญ์ ๑ มีวรรณะ ๑ มียศ ๑ มีสุข ๑ เป็นผู้ได้ข้าว ๑ น้ำ ๑เป็นคนกล้า ๑ มีญาณรู้ทั่ว ๑ เมื่อเราท่องเที่ยวอยู่ในภพ ย่อมได้คุณเหล่านี้

เราได้ถวายธูปในพระสุคตเจ้า และในคณะสงฆ์ผู้ประเสริฐสุดแล้ว ย่อมได้เสวยอานิสงส์ ๑๐ ประการ อันสมควรแก่กรรมของเรา คือเมื่อเราท่องเที่ยวอยู่ในภพน้อยใหญ่ เป็นผู้มีกลิ่นตัวหอมฟุ้ง ๑ มียศ ๑มีปัญญาเร็ว ๑ มีชื่อเสียง ๑ มีปัญญาคมกล้า ๑ มีปัญญากว้างขวาง ๑มีปัญญาร่าเริง ๑ มีปัญญาลึกซึ้ง ๑ มีปัญญาเครื่องแล่นไปไพบูลย์ ๑เพราะผลการถวายธูปนั้น บัดนี้ เราเป็นผู้บรรลุนิพพานอันเป็นสันติสุข ๑การที่เราได้มาในสำนักพระพุทธเจ้าของเรานี้ เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓เราบรรลุแล้วโดยลำดับ พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพขึ้นได้ทั้งหมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกดุจช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปิลินทวัจฉเถราปทาน.