๙. ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน (๑๙๙) เล่ม ๓๒

สุมงฺคโลติ นาเมน สยมฺภู อปราชิโต

ปวนา นิกฺขมิตฺวาน นครํ ปาวิสิ ชิโน ฯ

ปิณฺฑจารํ จริตฺวาน นิกฺขมฺม นครา มุนิ

กตกิจฺโจว สมฺพุทฺโธ โส วสิ วนมนฺตเร ฯ

ติกณฺฑิปุปฺผํ ๒ ปคฺคยฺห พุทฺธสฺส อภิโรปยึ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน สยมฺภุสฺส มเหสิโน ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ฉฬาสีติมฺหิโต กปฺเป อปเสลาสนามโก ๓

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติกณฺฑิปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ติกณฺฑิปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. กึกณิกปุปฺผิยตฺ ... ฯ ๒ ม. กึกณิปุปฺผํ ฯ ๓ ม. อปิลาสิสนามโก ฯ

ยุ. อปิลาปิยนามโก ฯ

พระสยัมภูชินเจ้า ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้อะไรๆ มีพระนามว่าสุมังคละ เสด็จออกจากป่าใหญ่ เข้าสู่พระนคร พระสัมพุทธเจ้าผู้เป็นมุนีพระองค์นั้นเสด็จเที่ยวบิณฑบาตแล้วเสด็จออกจากนคร ทรงทำภัตกิจเสร็จแล้ว ประทับอยู่ในระหว่างป่า เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ถือดอกคล้า ๓ ดอกไปบูชาแด่พระสยัมภูพุทธเจ้า ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่หลวง ในกัลปที่ ๙๔แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๘๖ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ (พระองค์หนึ่ง) ทรงพระนามว่าอเปสละ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติกัณฑิปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ติกัณฑิปุปผิยเถราปทาน.