๑. สกจิตตนิยเถราปทาน (๖๑) เล่ม ๓๒

ปวนํ กานนํ ทิสฺวา อปฺปสทฺทํ อนาวิลํ

อิสีนํ อนุจิณฺณํว อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ ฯ

ถูปํ กตฺวาน เวฬินํ ๑ นานาปุปฺผํ สโมกิรึ

สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ นิมฺมิตํ อภิวนฺทหํ ฯ

สตฺตรตนสมฺปนฺโน ราชา รฏฺฐสฺมิ อิสฺสโร

สกกมฺมาภิรทฺโธหํ ปุปฺผปูชายิทํ ผลํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ๒ ผลํ ฯ

อสีติกปฺเปนนฺตยโส จกฺกวตฺติ อโหสหํ

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จตุทีปมฺหิ อิสฺสโร ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สกจิตฺตนิโย ๓ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สกจิตฺตนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้เห็นป่าชัฏใหญ่สงัดเสียง ปราศจากอันตราย เป็นที่อยู่อาศัยของพวกฤาษี ดังกับจะรับเครื่องบูชา เราจึงเอาไม้ไผ่มาทำเป็นสถูป แล้วเกลี่ย (โปรย) ดอกไม้ต่างๆ ได้ไหว้พระสถูป ดุจถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้า ซึ่งยังทรงพระชนม์อยู่เฉพาะพระพักตร์ เราได้เป็นพระราชาสมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ เป็นใหญ่ในแว่นแคว้นปรารภด้วยกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้เราโปรยดอกไม้ใด ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๘๐ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มียศอนันต์สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ เป็นใหญ่ในทวีปทั้ง ๔ คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้วพระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสกจิตตนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สกจิตตนิยเถราปทาน.