arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · กุฏปุปผิยวรรค

๕. อิสิมุคคทายกเถราปทาน (๑๘๕) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในกุฏปุปผิยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

อิสิมุคคทายกเถราปทานที่ ๕ (๑๘๕)

ว่าด้วยผลแห่งการถวายน้ำผึ้ง

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กุฏปุปผิยวรรค อิสิมุคคทายกเถราปทาน (๑๘๕) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (สยามรัฐ)

อุเทนฺตํ สตรํสีว ปีตรํสีว ๒ ภาณุมํ

กกุธํ วิลสนฺตํว ปทุมุตฺตรนายกํ ฯ

อิสิมุคฺคํ ๓ นิมนฺเตตฺวา มธุขุทฺเท อนีลเก

ปาสาเทปิ ๔ ฐิโต สนฺโต อทาสึ โลกพนฺธุโน ฯ

อฏฺฐสตสหสฺสานิ อเหสุํ พุทฺธสาวกา

สพฺเพสํ ปตฺต ปูเรนฺตํ ตโต วาปิ ๕ พหูตรํ ฯ

เตน จิตฺตปฺปสาเทน สุกฺกมูเลน โจทิโต

กปฺปานํ สตสหสฺสํ ทุคฺคตึ นูปปชฺชหํ ฯ

จตฺตาฬีสมฺหิ สหสฺเส กปฺปานํ อฏฺฐตึสเต

มหิสมนฺตนามา ๑ เต จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อิสิมุคฺคทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อิสิมุคฺคทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ฉฏฺฐํ โพธิอุปฏฺฐายกตฺเถราปทานํ (๑๘๖)

๑ ม. ปญฺจ สุสภสมฺมตา ฯ ยุ. ปญฺจาสุ สภาสมฺมตา ฯ ๒ ยุ. อุคฺคตํ อิว ... ฯ

๓ ม. อิสิมุคฺคานิ ปิสิตฺวา ฯ ยุ. อิสิมุคฺคา นิสนฺเทตฺวา ฯ ๔ ม. ยุ. ... ว ฯ

๕ ม. ยุ. จาปิ ฯ

ฉบับหลวง

เราแม้จะอยู่ในปราสาท ก็นิมนต์พระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ ผู้มีพระรัศมีเปล่งปลั่งดังพระอาทิตย์อุทัย มีพระรัศมีเหลืองอร่ามเหมือนพระจันทร์สุกสะกาวราวกับดอกกุ่ม ให้เสวยถั่วฤาษี แล้วได้ถวายน้ำผึ้งอันไม่มีตัวแด่พระองค์ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก เอาน้ำผึ้งใส่บาตรของพระสาวก แห่งพระพุทธเจ้าซึ่งมีประมาณแสนแปดหมื่น จนเต็มทุกๆ รูป ได้ถวายแด่พระพุทธเจ้ามากกว่านั้น เราอันความเลื่อมใสแห่งจิตนั้นซึ่งเป็นกุศลมูลตักเตือนแล้ว ไม่เข้าถึงทุคติเลยตลอดแสนกัลป ในกัลปที่ ๘๓๘๐๐ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีพลมาก พระนามว่ามหิสมันตะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราได้ทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอิสิมุคคทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อิสิมุคคทายกเถราปทาน.

จบ ๕. อิสิมุคคทายกเถราปทาน (๑๘๕)