๙. ฐิตัญชลิยเถราปทาน (๗๙) เล่ม ๓๒

มิคลุทฺโธ ๑ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ

ตตฺถทฺทสาสึ สมฺพุทฺธํ พตฺตึสวรลกฺขณํ ฯ

ตตฺถาหํ อญฺชลึ กตฺวา ปกฺกามึ ปาจินามุโข

อวิทูเร นิสินฺนสฺส นิยเต ปณฺณสนฺถเร ฯ

ตโต เม อสนีปาโต มตฺถเก นิปตี ตทา

โสหํ มรณกาลมฺหิ อกาสึ ปุนรญฺชลึ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป อญฺชลึ อกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อญฺชลิสฺส อิทํ ผลํ ฯ

จตุปณฺณาสกปฺปมฺหิ มิคเกตุสนามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ฐิตญฺชลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ฐิตญฺชลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. มิคลุทุโท ฯ

เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าชัฏ ได้พบพระสัมพุทธเจ้าผู้มีพระลักษณะอันประเสริฐ ๓๒ ประการ ในป่านั้น ณ ที่นั้น เราประนมกรอัญชลีแล้ว เดินบ่ายหน้าไปทางทิศปราจีน ขณะเมื่อเรานั่งอยู่บนเครื่องลาดใบไม้ที่เรานำมาในที่ไม่ไกล อสนีบาตตกลงบนกระหม่อมของเราในเวลานั้น ในเวลาใกล้ตาย เราได้ประนมกรอัญชลีอีกครั้งหนึ่ง ในกัลปที่๙๒ แต่กัลปนี้ เราได้ทำอัญชลีในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการทำอัญชลีในกัลปที่ ๕๔ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามว่ามิคเกตุ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระฐิตัญชลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ฐิตัญชลิยเถราปทาน.