พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · ตุวรทายิวรรค
๓. นฬินเกสริยเถราปทาน (๒๔๓) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๔๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในตุวรทายิวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ตติยํ นฬินเกสริยตฺเถราปทานํ (๒๔๓)
นฬินเกสริยเถราปทานที่ ๓ (๒๔๓)
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกบัว
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน ตุวรทายิวรรค นฬินเกสริยเถราปทาน (๒๔๓) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ชาตสฺสรสฺส เวมชฺเฌ วสามิ ชลกุกฺกุโฏ
อถทฺทสํ เทวเทวํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส ฯ
ตุณฺเฑน เกสรํ ๒ คยฺห วิปฺปสนฺเนน เจตสา
พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ ติสฺสสฺส โลกพนฺธุโน ฯ
เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ
เตสตฺตติมฺหิ กปฺปมฺหิ สตฺตปตฺตสนามโก ๓
สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นฬินเกสริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
นฬินเกสริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
๑ ม. เตสตฺตติมฺหิ กปฺปมฺหิ สตฺตเกสรนามกา ฯ ยุ. ปโมกฺขรณนามโก ฯ
๒ ม. ยุ. เกสรึ ฯ ๓ ม. สตฺตเกสรนามกา ... มหพฺพลา ฯ
เราเป็นนกกาน้ำ เที่ยวอยู่ในท่ามกลางชาตสระ ครั้งนั้น เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐกว่าเทวดา เสด็จไปในอากาศ เรามีใจผ่องใส เอาจะงอยปากคาบดอกบัวบูชาแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๗๓ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า สัตตปัตตะทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้ชัดแจ้งแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระนฬินเกสริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบ นฬินเกสริยเถราปทาน.
จบ ๓. นฬินเกสริยเถราปทาน (๒๔๓)