๑. ภิกขทายกเถราปทาน (๑๐๑) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ อาหุตีนมฺปฏิคฺคหํ

ปวนา ๑ อภินิกฺขนฺตํ วานา ๒ นิพฺพานมาคตํ ฯ

กฏจฺฉุภิกฺขปาทาสึ สิทฺธตฺถสฺส มเหสิโน

ปญฺญสฺส อุปสนฺตสฺส มหาวีรสฺส ตาทิโน ฯ

ปเทนานุปทายนฺโต ๓ นิพฺพาเปนฺตํ ๔ มหาชนํ

วิตฺติ ๕ เม ปาหุนา ตาว พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภิกฺขทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

สตฺตาสีติมฺหิโต กปฺเป มหาเรณุสฺสนามกา

สตฺตรตนสมฺปนฺนา สตฺเตเต จกฺกวตฺติโน ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภิกฺขทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ภิกฺขทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. ปวรา ฯ ๒ ม. วนา ฯ ๓ ม. ปเทนานุปทายนฺตํ ฯ ๔ ม. นิพฺพาเปนฺเต ฯ

๕ ม. อุฬารา วิตฺติ เม ชาตา พุทฺเธ อาทิจฺจพนฺธเน ฯ

เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้า ผู้มีพระฉวีวรรณดังทอง สมควรรับเครื่องบูชาเสด็จออกจากป่าอันสงัด จากตัณหาเครื่องรัดมาสู่ความดับ จึงถวายภิกษาทัพพีหนึ่ง แต่พระพุทธเจ้าพระนามว่าสิทธัตถะ ผู้มีปัญญา ผู้สงบระงับผู้แกล้วกล้ามาก ผู้คงที่ เราตามเสด็จพระองค์ ผู้ทรงยังมหาชนให้ดับเรามีความยินดีเป็นอันมากในพระพุทธเจ้า ผู้เป็นเผ่าพันธุ์พระอาทิตย์ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษา ในกัลปที่ ๘๗ แต่กัลปนี้ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ มีพระนามเหมือนกันว่ามหาเรณุ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระภิกขทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ภิกขทายกเถราปทาน