๔. สปริวาริยเถราปทาน (๑๔๔) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

ชลิตฺวา อคฺคิกฺขนฺโธว สมฺพุทฺโธ ปรินิพฺพุโต ฯ

นิพฺพุเต จ มหาวีเร ถูโป วิตฺถาริโก อหุ

ถูปทตฺตํ ๑ อุปฏฺเฐนฺติ ธาตุเคเห วรุตฺตเม ฯ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน อกํ ๒ จนฺทนเวทิกํ

ทียติ ธูปคนฺโธ จ ถูปานุจฺฉวิกํ ๓ ตทา ฯ

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ เทวตฺเต อถ มานุเส

โอมตฺตํ เม น ปสฺสามิ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ

ปญฺจทเส กปฺปสเต อิโต อฏฺฐ ชนา อหุํ

สพฺเพ สมตฺตนามา เต จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สปริวาริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สปริวาริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ปญฺจมํ อุมฺมาปุปฺผิยตฺเถราปทานํ (๑๔๕)

๑ ม. ทูรโตว .. ฯ ยุ. ถูปํ รตฺตํ ฯ ๒ โป. รตฺตจนฺทนเวทิตํ ฯ ๓ ม. ถูปานุจฺฉวิโก ฯ

พระชินสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระเชษฐบุรุษของโลก ผู้ประเสริฐกว่านระ รุ่งเรืองดังกองอัคคี ปรินิพพานแล้ว เมื่อพระมหาวีรเจ้านิพพานแล้วได้มีสถูปอันกว้างใหญ่ ชนทั้งหลาย เอาสิ่งของอันจะพึงถวายเข้าไปตั้งไว้ที่สถูป ในห้องพระธาตุอันประเสริฐสุด ในกาลนั้น เรามีจิตเลื่อมใสมีใจโสมนัสได้ทำไพรที่ไม้จันทน์อันหนึ่ง อันสมบูรณ์แก่สถูปและถวายธูปและของหอม ในภพที่เราเกิด คือ ในความเป็นเทวดาหรือมนุษย์ เราไม่เห็นความที่เราเป็นผู้ต่ำทรามเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรมในกัลปที่ ๑๕๐๐แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ ทรงพระนามว่า สมัตตะทุกพระองค์ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสปริวาริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สปริวาริยเถราปทาน.