๓. เทวรัตนิยเถราปทาน (๒๒๓) เล่ม ๓๒

มิคลุทฺโธ ๒ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ อาหุตีนํ ปฏิคฺคหํ ฯ

มํสเปสิ มยา ทินฺนา วิปสฺสิสฺส มเหสิโน

สเทวกสฺมิ โลกสฺมึ อิสฺสรํ การยามหํ ฯ

อิมินา มํสทาเนน รตนํ นิพฺพตฺตเต มม

ทุเว เม รตนา โลเก ทิฏฺฐธมฺมสฺส ปตฺติยา ฯ

เตหํ สพฺเพ อติโภมิ มํสทานสฺส ปตฺติยา

คตฺตญฺจ มุทุกํ มยฺหํ ปญฺญา นิปุณเวทินี ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ มํสมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ มํสทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต จตุตฺถเก กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป

มหาโรหิตนาโม โส จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทฺวรตนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เทฺวรตนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ทสมํ ภาณวารํ ฯ

จตุตฺถํ อารกฺขทายกตฺเถราปทานํ (๒๒๔)

๑ ม. ยุ. ปญฺจมเก ฯ ๒ ม. ยุ. มิคลุทฺโท ฯ อิโต ปรํ อีทิสเมว ฯ

เมื่อก่อนนี้ เราเป็นพรานเนื้อ ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจากธุลี สมควรรับเครื่องบูชา ในป่าใหญ่ เราจึงถวายชิ้นเนื้อแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่าวิปัสสี ผู้แสวงหาคุณใหญ่ เราได้เสวยอิสริยยศในโลก (นี้) พร้อมทั้งเทวโลก ด้วยการถวายเนื้อนี้ รัตนะย่อมบังเกิดแก่เรา รัตนะ ๒ ประการเกิดแก่เราในโลก เพื่อบรรลุธรรมในปัจจุบัน เราย่อมเสวยรัตนะทั้งหมดนั้น เพราะผลแห่งการถวายเนื้อ ตัวของเราอ่อนและปัญญาของเรารู้ได้ละเอียดละออ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายเนื้อใด ในกาลนั้นด้วยการถวายเนื้อนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายเนื้อ ในกัลปที่ ๔ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง เป็นจอมแห่งชนมีนามว่ามหาโรหิตะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเทวรัตนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เทวรัตนิยเถราปทาน.

จบ ภาณวารที่ ๑๐