๑๐. ปทุมปูชกเถราปทาน (๑๓๐) เล่ม ๓๒

หิมวนฺตสฺสวิทูเร โคตโม นาม ปพฺพโต

นานารุกฺเขหิ สญฺฉนฺโน มหาภูตคณาลโย ฯ

เวมชฺฌมฺหิ จ ตสฺสาสิ อสฺสโม อภินิมฺมิโต

ปุรกฺขโต สสิสฺเสหิ วสามิ อสฺสเม อหํ ฯ

อายนฺตุ เม สิสฺสคณา ปทุมํ อาหรนฺตุ เม

พุทฺธปูชํ กริสฺสามิ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ

เอวนฺติ เต ปฏิสฺสุตฺวา ปทุมํ อาหรึสุ เม

ตถา นิมิตฺตํ กตฺวาหํ พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ

สิสฺเส ตทา สมาเนตฺวา สาธุกํ อนุสาสหํ

มา โข ตุเมฺห ปมชฺชิตฺถ อปฺปมาโท สุขาวโห ฯ

เอวํ สมนุสาสิตฺวา ส ๑ สิสฺเส วจนกฺขเม

อปฺปมาทคุเณ ยุตฺโต ตทา กาลํ กโต อหํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

เอกปญฺญาสกปฺปมฺหิ ราชา อาสึ ชลุตฺตโม

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปทุมปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

เสเรยฺยโก ปุปฺผถูปิ ปายาโสทกิ ๒ โถมโก

อาสนิ ผลสญฺญี จ คนฺธปทุมปุปฺผิโย

ปญฺจุตฺตรสตา คาถา คณิตา อตฺถทสฺสิภิ ฯ

เสเรยฺยวคฺโค เตรสโม ฯ

______________

๑ ม. จรโณ. ยุ. วรโณ ฯ

๑ ม. ยุ. เต ฯ ๒ ม. ปายโสคนฺธโถมโก ฯ

ในที่ไม่ไกลต่อภูเขาหิมวันต์ มีภูเขาชื่อโคตมะดาดาษด้วยต้นไม้ต่างชนิดเป็นที่อยู่ของหมู่มหาภูต (ยักษ์) ในท่ามกลางภูเขานั้นมีอาศรมที่เราสร้างไว้เราแวดล้อมด้วยพวกศิษย์ของตน อยู่ในอาศรม (นั้น) ได้สั่งศิษย์ทั้งหลายว่า คณะศิษย์ของเรา (เมื่อมาหาเรา) ขอจงนำเอาดอกบัวมาให้เรา เราจักทำพุทธบูชาแด่พระผู้มีพระภาคผู้จอมสัตว์ ผู้คงที่ ศิษย์เหล่านั้นรับคำที่เราสั่งอย่างนี้แล้ว นำเอาดอกบัวมาให้เรา เรากระทำเครื่องหมายอย่างนั้นบูชาแด่พระพุทธเจ้าในกาลนั้น เราประชุมศิษย์ทั้งหลายแล้ว พร่ำสอนด้วยดีว่า ท่านทั้งหลายอย่าประมาทนะ เพราะว่าความไม่ประมาทนำสุขมาให้ ครั้นเราพร่ำสอนบรรดาศิษย์ของตน ผู้อดทนต่อคำสอนอย่างนี้แล้วประกอบตนในคุณ คือ ความไม่ประมาท ได้ทำกาละในกาลนั้น ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๕๑ แต่กัลปนี้เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิราชมีนามว่าชลุตตมะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปทุมปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปทุมปูชกเถราปทาน.

----------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. เสเรยยกเถราปทาน ๒. ปุปผถูปิยเถราปทาน

๓. ปายาสทายกเถราปทาน ๔. คันโธทกิยเถราปทาน

๕. สัมมุขาถวิกเถราปทาน ๖. กุสุมาสนิยเถราปทาน

๗. ผลทายกเถราปทาน ๘. ญาณสัญญกเถราปทาน

๙. คันธปุปผิยเถราปทาน ๑๐. ปทุมปูชกเถราปทาน

บัณฑิตผู้เห็นแจ้งอรรถรวมคาถาไว้ ๑๐๕ คาถา.

จบ เสเรยยกวรรคที่ ๑๓