๘. อัมพทายกเถราปทาน (๖๘) เล่ม ๓๒

อโนมทสฺสี ภควา นิสินฺโน ปพฺพตนฺตเร

เมตฺตาย อผริ โลเก อปฺปมาเณ นิรูปธิ ฯ

กปิ อหํ ตทา อาสึ หิมวนฺเต นคุตฺตเม

ทิสฺวา อโนมมธิกํ ๑ พุทฺเธ จิตฺตํ ปสาทยึ ฯ

อวิทูเร หิมวนฺตสฺส อมฺพาสุํ ผลิโน ตทา

ตโต ปกฺกํ คเหตฺวาน อมฺพํ สมธุกํ อทํ ฯ

ตมฺเม พุทฺโธ วิยากาสิ อโนมทสฺสี มหามุนิ

อิมินา มธุทาเนน อมฺพปาเนน จูภยํ ฯ

สตฺตปญฺญาสกปฺปานิ เทวโลเก รมิสฺสติ

อวเสเสสุ กปฺเปสุ โวกิณฺณํ สํสริสฺสติ ฯ

เขเปตฺวา ปาปกํ กมฺมํ ปริปกฺกาย วุทฺธิยา ๒

วินิปาตาทิหาคนฺตฺวา กิเลเส ฌาปยิสฺสติ ฯ

ทเมน อุตฺตเมนาหํ ทมิโตมฺหิ มเหสินา

ปตฺโตมฺหิ อจลํ ฐานํ หิตฺวา ชยปราชยํ ฯ

สตฺตสตฺตติกปฺปสเต อมฺพฏฺฐชยนามกา ๓

จตุทฺทสา เต ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อมฺพทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. อโนมทสฺสึ ตํ ฯ ยุ. อโนมมมิตํ ฯ ๒ ม. ยุ. พุทฺธิยา ฯ

๓ ม. ยุ. อมฺพฏฺฐชสนามกา ฯ

พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอโนมทัสสี ผู้ไม่มีอุปธิ ประทับนั่งอยู่ ณระหว่างภูเขา ได้ทรงแผ่เมตตาไปในโลกอันมีสัตว์ หากประมาณมิได้ ในกาลนั้น เราเป็นพระยาวานรอยู่ที่ภูเขาหิมวันต์อันสูงสุด ได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้มีพระคุณไม่ทรามผู้ยิ่งใหญ่ จึงยังจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าเวลานั้นต้นมะม่วงกำลังเผล็ดผล มีอยู่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ เราได้ไปเก็บผลมะม่วงสุกจากต้นนั้นมาถวายพร้อมด้วยน้ำผึ้ง พระพุทธเจ้ามหามุนีพระนามว่าอโนมทัสสี ทรงพยากรณ์เรานั้น ว่าด้วยการถวายน้ำผึ้ง และด้วยการถวายน้ำมะม่วงทั้งสองนี้ ผู้นี้จักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลกตลอด ๕๗ กัลปในกัลปทั้งหลายที่เหลือ จักท่องเที่ยวสับสนกันไป จักใช้กรรมอันลามกให้สิ้นแล้ว เมื่อความเจริญแก่งอม จักมาจากทุคติมีวิบาตเป็นต้นแล้วจักเผากิเลสให้ไหม้ เราเป็นผู้อันพระผู้มีพระภาคผู้แสวงหาคุณยิ่งใหญ่ทรงฝึกแล้วด้วยการฝึกอันอุดม เราเป็นผู้ละความชนะและความแพ้แล้วบรรลุถึงฐานะอันไม่หวั่นไหว ในกัลปที่ ๗๗๐๐ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ๑๔ พระองค์ ทุกพระองค์มีพระนามว่าอัมพัฏฐชัย มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอัมพทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อัมพทายกเถราปทาน.