พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · วีชนีวรรค
๔. คันโธทกทายกเถราปทาน (๕๔) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในวีชนีวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
คันโธทกทายกเถราปทานที่ ๔ (๕๔)
ว่าด้วยผลแห่งการถวายหม้อน้ำหอม
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน วีชนีวรรค คันโธทกทายกเถราปทาน (๕๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส มหาโพธิมโห อหุ
วิจิตฺตํ ฆฏมาทาย คนฺโธทกมทาสหํ ฯ
นฺหานกาเล จ โพธิยา มหาเมโฆ ปวสฺสถ
นินฺนาโท จ มหา อาสิ อสนิยา ผลนฺติยา ฯ
เตนวาสนิเวเคน ตตฺถ กาลกโต อหํ
เทวโลเก ฐิโต สนฺโต อิมา คาถา อภาสถ ฯ
อโห พุทฺโธ อโห ธมฺโม อโห โน สตฺถุสมฺปทา
กเฬวรํ เม ปติตํ เทวโลเก รมามหํ ฯ
อุพฺพิทฺธํ ภวนํ มยฺหํ สตฺตภุมฺมํ สมุคฺคตํ
กญฺญาสตสหสฺสานิ ปริวาเรนฺติ มํ สทา ฯ
อาพาธา เม น วิชฺชนฺติ โสโก มยฺหํ น วิชฺชติ
ปริฬาหํ น ปสฺสามิ ปุญฺญกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ
อฏฺฐวีเส กปฺปสเต ราชา สํวสิโต อหุ
สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺโธทกทายโก ๑ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
คนฺโธทกทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
๑ โป. ม. ยุ. คนฺโธทกิโย ฯ
ในกาลนั้น ได้มีการฉลองพระมหาโพธิ์แห่งพระพุทธเจ้า พระนามว่าปทุมุตระ เราได้ถือเอาหม้ออันวิจิตร บรรจุเต็มด้วยน้ำหอมแล้วได้ถวายก็ในเวลาสรงน้ำไม้โพธิ์มหาเมฆยังฝนให้ตก และได้มีเสียงบันลือดังลั่นในเมื่อสายฟ้าผ่า ด้วยกำลังสายฟ้านั้นแล เราทำกาละ ณ ที่นั้น เราอยู่ในเทวโลก ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ว่า โอ พระพุทธเจ้า โอ พระธรรมโอ พระคุณสมบัติ แห่งพระศาสดาของเราทั้งหลาย ซากศพของเราตกลง เรารื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ภพของเรา ๗ ชั้น สูงสุดน่าหวาดเสียวนางเทพกัญญา ๑ แสนแวดล้อมเราเสมอ ความป่วยไข้ไม่มีแก่เรา ความเศร้าโศกไม่มีแก่เรา เราไม่เห็นความเดือดร้อนเลย นี้เป็นผลแห่งบุญกรรม ในกัลปที่ ๒๘๐๐ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่าสังวสิตะทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระคันโธทกทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบ คันโธทกทายกเถราปทาน.
จบ ๔. คันโธทกทายกเถราปทาน (๕๔)