๑. เอกปทุมิยเถราปทาน (๓๔๑) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตโร นาม ชิโน สพฺพธมฺมาน ปารคู

ภวาภเว วิภาเวนฺโต ตาเรติ ๑ ชนตํ พหุํ ฯ

หํสราชา ตทา โหมิ ทิชานํ ปวโร อหํ

ชาตสฺสรํ สโมคยฺห กีฬามิ หํสกีฬิตํ ฯ

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

ชาตสฺสรสฺส อุปริ อาคจฺฉิ ตาวเท ชิโน ฯ

ทิสฺวานหํ เทวเทวํ สยมฺภุํ โลกนายกํ

วณฺเฏ เฉตฺวาน ปทุมํ สตฺตปตฺตํ มโนรมํ ฯ

มุขตุณฺเฑน ปคฺคยฺห วิปฺปสนฺเนน ๒ เจตสา

อุกฺขิปิตฺวาน คคเน พุทฺธเสฏฺฐํ อปูชยึ ฯ

ปทุมุตฺตโร โลกวิทู อาหุตีนํ ปฏิคฺคโห

อนฺตลิกฺเข ฐิโต สตฺถา อกาสิ ๓ อนุโมทนํ ฯ

อิมินา เอกปทุเมน เจตนาปณิธีหิ จ

กปฺปานํ สตสหสฺสํ วินิปาตํ น คจฺฉสิ ฯ

อิทํ วตฺวาน สมฺพุทฺโธ ชลชุตฺตมนามโก

มม กมฺมํ ปกิตฺเตตฺวา อคมา เยน ปตฺถิตํ ฯ

สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เอกปทุมิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เอกปทุมิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ทุติยํ ตีณุปฺปลมาลิยตฺเถราปทานํ (๓๔๒)

๑ ม. ตาเรสิ ฯ ๒ ม. ยุ. ปสนฺโน โลกนายเก ฯ ๓ ม. ยุ. อกาเม ฯ

พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง ทรงทำให้แจ้งซึ่งภพน้อยใหญ่ ทรงยังประชุมชนเป็นอันมากให้ข้าม (ทุกข์) ได้ ในกาลนั้นเราเป็นพระยาหงส์ ผู้ประเสริฐกว่านกทั้งหลาย เราโผลงยังสระน้ำแล้วเล่นน้ำอยู่อย่างสำราญใจ ในขณะนั้น พระชินเจ้าพระนามว่าปทุมุตระทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา เสด็จ (เหาะ) มาเหนือสระน้ำเราได้เห็นพระสยัมภูผู้ประเสริฐกว่าเทวดา เป็นนายกของโลก จึงหักดอกบัวหลวงอันเป็นที่รื่นรมย์ใจที่ก้านแล้ว เอาจะงอยปากคาบโยนขึ้นไปในอากาศ ได้บูชาพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุดด้วยใจอันเลื่อมใสยิ่งนัก

พระศาสดาพระนามว่าปทุมุตระ ทรงรู้แจ้งโลก ผู้สมควรรับเครื่องบูชา ประทับอยู่ในอากาศ ได้ทรงทำอนุโมทนาว่า ด้วยดอกปทุมดอกเดียวนี้ และด้วยการตั้งจิตมั่น ท่านจะไม่ต้องไปสู่วินิบาตตลอดแสนกัลป พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระผู้อุดม ครั้นตรัสอย่างนี้ ทรงสรรเสริญกรรมของเราแล้ว ได้เสด็จไปตามพระประสงค์ ในกัลปที่แสนแต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเอกปทุมิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เอกปทุมิยเถราปทาน