๘. อัมพยาคทายกเถราปทาน (๒๓๘) เล่ม ๓๒

สเก สิปฺเป อปตฺถทฺโธ ๑ อคมํ กานนํ อหํ

สมฺพุทฺธํ ยนฺตํ ๒ ทิสฺวาน อมฺพยาคํ ๓ อทาสหํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อมฺพยาคสฺสิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อมฺพยาคทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อมฺพยาคทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. อวตฺถทฺโธ ฯ ๒ ยุ. สนฺตํ ฯ ๓ โป. อมฺพยาคุํ ฯ

เราเป็นผู้ฉลาดในศิลปะของตน ได้ไปสู่ป่าชัฏ ได้พบพระพุทธเจ้ากำลังเสด็จดำเนินอยู่ จึงถวายผลมะม่วง ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทานใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลมะม่วง คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอัมพยาคทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อัมพยาคทายกเถราปทาน.