๖. ติปุปผิยเถราปทาน (๙๖) เล่ม ๓๒

มิคลุทฺโธ ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน พฺรหา ๑

ปาฏลึ หริตํ ทิสฺวา ตีณิ ปุปฺผานิ โอกิรึ ฯ

สุกฺขปณฺณานิ ๒ คณฺหิตฺวา พหิ ฉฑฺเฑสหํ ตทา

อนฺโตสุทฺธํ พหิสุทฺธํ วิมุตฺตํ ๓ จ อนาสวํ ฯ

สมฺมุขา วิย สมฺพุทฺธํ วิปสฺสึ โลกนายกํ

ปาฏลึ อภิวาเทตฺวา ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ โพธึ อภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ โพธิปูชายิทํ ผลํ ฯ

สมนฺตปาสาทิกา นาม เตรสาสึสุ ราชิโน

อิโต ตึสติกปฺปมฺหิ ๔ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ติปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. อหํ ฯ ๒ ม. ปติตปตฺตานิ ฯ ยุ. สตฺตปตฺตานิ ฯ ๓ ม. ยุ. สุวิมุตฺตํ ฯ

๔ ม. ยุ. เตตฺตึสกปฺปมฺหิ ฯ

เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้ออยู่ในป่าชัฏใหญ่ เราเห็นไม้แคฝอยอันเขียวสดอันเป็นไม้โพธิ์ ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี จึงบูชาด้วยดอกไม้๓ ดอก เวลานั้น เราเก็บใบแคฝอยที่แห้งๆ ไปทิ้งในภายนอก เรากราบไหว้ไม้แคฝอย ดังถวายบังคมพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี นายกของโลก ผู้บริสุทธิ์ทั้งภายในภายนอก ผู้พ้นวิเศษแล้วไม่มีอาสวะ เฉพาะพระพักตร์ แล้วทำกาละ ณ ที่นั้นเอง ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาไม้โพธิ์ใด ด้วยกรรมนั้นเราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาไม้โพธิพฤกษ์ ในกัลปที่ ๓๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๑๓ พระองค์ทรงพระนามว่าสมันตปาสาทิกะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ติปุปผิยเถราปทาน.