๕. วิฬาลิทายกเถราปทาน (๒๖๕) เล่ม ๓๒

หิมวนฺตสฺส อวิทูเร โรมโส นาม ปพฺพโต

ตมฺหิ ปพฺพตปาทมฺหิ สมโณ ภาวิตินฺทฺริโย ฯ

วิฬาลิโย คเหตฺวาน สมณสฺส อทาสหํ

อนุโมทิ มหาวีโร สยมฺภู อปราชิโต ฯ

วิฬาลิ เต มม ๑ ทินฺนา วิปฺปสนฺเนน เจตสา

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ ผลํ นิพฺพตฺตตํ ตว ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ วิฬาลิมทาสหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วิฬาลิยา อิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วิฬาลิทายโก เถโร อิมา คาถาโยฉ อภาสิตฺถาติ ฯ

วิฬาลิทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

มีภูเขาชื่อโรมสะ อยู่ในที่ไม่ไกลต่อภูเขาหิมวันต์ พระสมณเจ้าผู้มีอินทรีย์อันอบรมแล้ว อยู่ที่เชิงเขานั้น เราได้ถือเอามันมือเสือไปถวายแด่พระสมณเจ้า พระสยัมภูมหาวีรเจ้าผู้ไม่แพ้อะไรๆ ตรัสอนุโมทนาว่า ท่านมีใจผ่องใส ถวายมันมือเสือแก่เรา ผลจะบังเกิดแก่ท่านในภพที่ท่านเกิด ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายมันมือเสือใด ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายมันมือเสือ คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระวิฬาลิทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ วิฬาลิทายกเถราปทาน.