๖. วรรณการเถราปทาน (๒๓๖) เล่ม ๓๒

นคเร อรุณวติยา วณฺณกาโร อหํ ตทา

เจติเย ทุสฺสภณฺฑานิ นานาวณฺณํ รเชมหํ ๑ ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ วณฺณํ รชยึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ วณฺณทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต เตวีสติกปฺเป จนฺทสมสนามโก ๒

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วณฺณการโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

วณฺณการกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

สตฺตมํ ปิยาลปุปฺผิยตฺเถราปทานํ (๒๓๗)

ในกาลนั้น เราเป็นช่างย้อมอยู่ในนครอรุณวดี เราย้อมภัณฑะ คือ ผ้าที่พระเจดีย์ให้มีสีต่างๆ ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราย้อมสีใด ในกาลนั้นด้วยการย้อมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการให้สี ในกัลปที่ ๒๓แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่าจันทสมะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระวรรณการกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ วรรณการกเถราปทาน.