arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุภูติวรรค

๔. เบญจสีลสมาทานนิยเถราปทาน (๒๔) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในสุภูติวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

เบญจสีลสมาทานนิยเถราปทานที่ ๔ (๒๔)

ว่าด้วยผลแห่งการรักษาเบญจศีล

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุภูติวรรค เบญจสีลสมาทานนิยเถราปทาน (๒๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (สยามรัฐ)

นคเร จนฺทวติยา ภติโก ๓ อาสิหํ ตทา

ปรกมฺมายเน ยุตฺโต ปพฺพชฺชํ น ลภามหํ ฯ

มหนฺธการปิหิตา ติวิธคฺคีหิ ทยฺหเร

เกน นุ โข อุปาเยน วิสํยุตฺโต ภเว อหํ ฯ

เทยฺยธมฺโม จ เม นตฺถิ วราโก ภติโก อหํ

ยนฺนูนาหํ ปญฺจสีลํ รกฺเขยฺยํ ปริปูรยํ ฯ

อโนมทสฺสิสฺส มุนิโน นิสโภ นาม สาวโก

ตมหํ อุปสงฺกมฺม ปญฺจสิกฺขาปทคฺคหึ ฯ

วสฺสสตสหสฺสานิ อายุ วิชฺชติ ตาวเท

ตาวตา ปญฺจสีลานิ ปริปุณฺณานิ โคปยึ ฯ

มจฺจุกาเล จ สมฺปตฺเต เทวา อสฺสาสยนฺติ มํ

รโถ สหสฺสยุตฺโต เต มาริสายํ อุปฏฺฐิโต ฯ

วตฺตเต จริเม จิตฺเต มมํ สีลํ อนุสฺสรึ

เตน กมฺเมน สุกเตน ตาวตึสํ อคญฺฉหํ ฯ

ตึสกฺขตฺตุญฺจ เทวินฺโท เทวรชฺชมการยึ

ทิพฺพสุขํ อนุภวึ อจฺฉราหิ ปุรกฺขโต ฯ

ปญฺจสตฺตติกฺขตฺตุญฺจ จกฺกวตฺติ อโหสหํ

ปเทสรชฺชํ วิปุลํ คณนาโต อสงฺขยํ ฯ

เทวโลกา จวิตฺวาน สุกฺกมูเลน โจทิโต

ปุเร เวสาลิยํ ชาโต มหาสาเล สุอทฺธเก ฯ

วสฺสูปนายิเก กาเล ทิปฺปนฺเต ชินสาสเน

มาตา จ เม ปิตา เจว ปญฺจสิกฺขาปทคฺคหุํ ฯ

สห สุตฺวานหํ สีลํ มม สีลํ อนุสฺสรึ

เอกาสเน นิสีทิตฺวา อรหตฺตํ อปาปุณึ ฯ

ชาติยา ปญฺจวสฺเสน อรหตฺตํ อปาปุณึ

อุปสมฺปาทยิ พุทฺโธ คุณมญฺญาย จกฺขุมา ฯ

ปริปุณฺณานิ โคเปตฺวา ปญฺจสิกฺขาปทานหํ

อปริเมยฺเย อิโต กปฺเป วินิปาตํ น คจฺฉหํ ฯ

โสหํ ยสํ อนุภวึ เตสํ สีลาน วาหสา

กปฺปโกฏึ ปกิตฺเตนฺโต กิตฺตเย เอกเทสกํ ฯ

ปญฺจสีลานิ โคเปตฺวา ตโย เหตู ลภามหํ

ทีฆายุโก มหาโภโค ติกฺขปญฺโญ ภวามิหํ ฯ

ปกิตฺเตนฺเต ๑ จ สพฺเพสํ อธิมตฺตญฺจ โปริสํ

ภวาภเว สํสริตฺวา เอเต ฐาเน ลภามหํ ฯ

อปริเมยฺเยสุ สีเลสุ วตฺตนฺตา ชินสาวกา

ภเวสุ ยทิ รชฺเชยฺยุํ วิปาโก กีทิโส ภเว ฯ

สุจิณฺณํ เม ปญฺจสีลํ ภตเกน ตปสฺสินา ๒

เตน สีเลนหํ อชฺช โมจยึ ๓ สพฺพพนฺธนา ฯ

อปริเมยฺเย อิโต กปฺเป ปญฺจสีลานิ โคปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปญฺจสีลานิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปญฺจสีลสมาทานิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปญฺจสีลสมาทานิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. สมฺมาธมฺมํ ภาเวตฺวา ฯ ๒ ม. สรโณ วนฺทติ สตฺถุโน ฯ ยุ. สรเณ ... ฯ

๓ ม. ยุ. ภตโก อาสหํ ตทา ฯ

๑ ม. สงฺกิตฺเตนฺโต ฯ ยุ. ปกิตฺเตนฺโต ฯ ๒ ยุ. วิปสฺสินา ฯ ๓ ยุ. โปฐยึ ฯ

ฉบับหลวง

เวลานั้น เราเป็นคนทำการรับจ้างอยู่ในนครจันทวดี เรามัวประกอบในการนำมาซึ่งการงานของผู้อื่น จึงไม่ได้บวช โลกทั้งหลายถูกความมืดใหญ่หลวงปิดบังแล้ว ย่อมถูกไฟ ๓ กองเผา เราควรจะประกอบด้วยอุบายอะไรหนอ ไทยธรรมของเราไม่มี และเราเป็นคนยากไร้ทำการรับจ้างอยู่ ผิฉะนั้น เราพึงรักษาเบญจศีลให้บริบูรณ์เถิด เราจึงเข้าไปหาพระภิกษุชื่อนิสภะ ผู้เป็นสาวกของพระมุนีพระนามว่าอโนมทัสสี แล้วได้รับสิกขาบท ๕ เวลานั้นเรามีอายุแสนปี เรารักษาเบญจศีลให้บริบูรณ์ตลอดเวลาเท่านั้น เมื่อเวลาใกล้ตายมาถึงเข้า ทวยเทพย่อมยังเราให้ชื่นชม(เชื้อเชิญเรา) ว่า ท่านผู้นิรทุกข์ รถอันเทียมด้วยม้าพันหนึ่งนี้ปรากฏแล้วเพื่อท่าน เมื่อจิตดวงหลังเป็นไป เราได้ระลึกถึงศีลของเรา ด้วยกุศลกรรมที่ได้ทำแล้วนั้น

เราได้ไปสู่ภพดาวดึงส์ ได้เป็นจอมเทวดาเสวยราชสมบัติในเทวโลก ๓๐ ครั้ง แวดล้อมด้วยนางอัปสรทั้งหลาย เสวยสุขอันเป็นทิพย์อยู่ และได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๗๕ ครั้ง ได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์โดยคณานับมิได้ เราอันกุศลมูลตักเตือนแล้วเคลื่อนจากเทวโลก มาเกิดในสกุลพราหมณ์มหาศาลอันมั่งคั่งในนครไพสาลี เมื่อศาสนาของพระชินเจ้ายังรุ่งเรืองอยู่ มารดาและบิดาของเราได้รับสิกขาบท ๕ ในเวลาใกล้พรรษา เราฟังศีลอยู่พร้อมกับมารดาและบิดาจึงระลึกถึงศีลของเราได้ เรานั่งอยู่บนอาสนะอันเดียว ได้บรรลุอรหัตแล้วเราได้บรรลุอรหัตนับแต่เกิดได้ ๕ ปี

พระพุทธเจ้าผู้มีจักษุทรงทราบคุณของเราแล้ว ได้ประทานอุปสมบทให้เรา เรารักษาสิกขาบท ๕ ให้บริบูรณ์แล้ว ไม่ได้ไปสู่วินิบาตเลย ตลอดกัลปหาประมาณมิได้แต่กัลปนี้ เรานั้นได้เสวยยศเพราะกำลังแห่งศีลเหล่านั้น เมื่อจะประกาศผลของศีลที่เราได้เสวยแล้ว โดยจะนำมาประกาศตลอดโกฏิกัลป ก็พึงประกาศได้เพียงเอกเทศเรารักษาเบญจศีลแล้ว ย่อมได้เหตุ ๓ ประการ คือ เราเป็นผู้มีอายุยืนนาน ๑ มีโภคสมบัติมาก ๑ มีปัญญาคมกล้า ๑ เมื่อเราประกาศผลของศีลทั้งปวงกะหมู่มนุษย์อันมีประมาณยิ่ง เราท่องเที่ยวอยู่ในภพน้อยใหญ่ย่อมได้ฐานะเหล่านี้ พระสาวกของพระชินเจ้าทั้งหลาย ประพฤติอยู่ในศีลหาประมาณมิได้ ถ้าจะพึงยินดีอยู่ในภพ จะพึงมีผลเช่นไร เบญจศีลอันเราผู้เป็นคนรับจ้าง มีความเพียรประพฤติดีแล้ว เราพ้นจากเครื่องผูกทั้งปวงได้ในวันนี้ ด้วยศีลนั้น ในกัลปอันประมาณมิได้ แต่กัลปนี้ เรารักษาเบญจศีลแล้ว ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง (การรักษา) เบญจศีล คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และแม้อภิญญา ๖ เราพึงทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ฉะนี้แล.

ทราบว่า ท่านพระเบญจศีลสมาทานิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เบญจสีลสมาทานิยเถราปทาน.

จบ ๔. เบญจสีลสมาทานนิยเถราปทาน (๒๔)