๔. ปัญจหัตถิยเถราปทาน (๑๘๔) เล่ม ๓๒

ติสฺโส นามาสิ ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

ปุรกฺขโต สาวเกหิ รถิยํ ปฏิปชฺชถ ฯ

ปญฺจ อุปฺปลหตฺถา จ จตุโอฏฺฐปิตา ๑ มยา

อาหุตึ ทาตุกาโมหํ ปุตฺโตมฺหิ ๒ หิตสิทฺธิยา ฯ

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ คจฺฉนฺตํ อนฺตราปเณ

พุทฺธรํสีหิ ๓ ผุฏฺโฐมฺหิ ๔ ปูเชสึ ทิปทุตฺตมํ ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

อิโต เตรสกปฺปมฺหิ ปญฺจ สุลภสมฺมตา ๑

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปญฺจหตฺถิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปญฺจหตฺถิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ปญฺจมํ อิสิมุคฺคทายกตฺเถราปทานํ (๑๘๕)

๑ ม. จาตุรา ฐปิตา มยา ฯ ยุ. จตุโรฏฺฐปิตา มยา ฯ ๒ ม. ปคฺคณฺหึ วตสิทฺธิยา ฯ

ยุ. มูโคมฺหิ ... ฯ ๓ ยุ. พุทฺธรํสาภิ ฆุฏฺโฐมฺหิ ฯ ๔ ม. ผุฏฺโฐสฺมิ ฯ

พระผู้มีพระภาคเชษฐบุรุษของโลก ผู้ประเสริฐกว่านรชน พระนามว่าติสสะแวดล้อมด้วยพระสาวก เสด็จดำเนินอยู่ในถนน เราเป็นบุตรเพื่อความสำเร็จประโยชน์ ถือดอกอุบล ๕ ดอกยืนอยู่ที่ทางสี่แยก ประสงค์จะให้เครื่องบูชาอันพระพุทธรัศมีถูกต้องแล้ว ได้บูชาพระสัมพุทธเจ้าผู้อุดมกว่าสัตว์ มีพระรัศมีดังทองคำ กำลังเสด็จดำเนินอยู่ระหว่างตลาด เพราะเราเอาดอกไม้บูชาในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๑๓ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๕ พระองค์พระนามว่าสุลภสมมต ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีกำลังมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปัญจหัตถิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปัญจหัตถิยเถราปทาน.