๗. วัตถทายกเถราปทาน (๖๗) เล่ม ๓๒

ปกฺขิชาโต ตทา อาสึ สุปณฺโณ ครุฬาธิโป

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ คจฺฉนฺตํ คนฺธมาทนํ ฯ

ชหิตฺวา ครุฬวณฺณํ มาณวตฺตํ อราธยึ ๑

เอกวตฺถํ มยา ทินฺนํ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ

ตญฺจ ทุสฺสํ ปฏิคฺคยฺห พุทฺโธ โลกคฺคนายโก

อนฺตลิกฺเข ฐิโต สตฺถา อิมา คาถา อภาสถ ฯ

อิมินา วตฺถทาเนน จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ

ปหาย ครุฬโยนึ เทวโลเก รมิสฺสติ ฯ

อตฺถทสฺสี ตุ ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

วตฺถทานํ ปสํสิตฺวา ปกฺกามิ อุตฺตรามุโข ฯ

ภเว นิพฺพตฺตมานมฺหิ โหนฺติ เม วตฺถสมฺปทา

อากาเส ฉทนํ โหติ วตฺถทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

อรุณสา ๒ สตฺต ชนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา

ฉตฺตึสติมฺหิ อาสึสุ กปฺปมฺหิ มนุชาธิปา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วตฺถทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

วตฺถทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ โป. ยุ. มาณวตฺตํ อธารยึ ฯ ม. มาณวกํ อธารยึ ฯ ๒ ม. อรุณวา ฯ ยุ. อรุณกา ฯ

ในกาลนั้นเราเกิดเป็นพระยาครุฑสุบรรณ เราได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากธุลี เสด็จไปสู่ภูเขาคันธมาทน์ เราละเพศนกครุฑแล้วแปลงเป็นมาณพเราถวายผ้าผืนหนึ่งแด่พระพุทธเจ้าผู้คงที่ พระพุทธเจ้าผู้ศาสดาอัครนายกของโลกทรงรับผ้าผืนนั้นแล้ว ประทับยืนอยู่ในอากาศ ได้ตรัสพระคาถานี้ว่าด้วยการถวายผ้านี้และด้วยการตั้งจิตไว้ (ดี) ผู้นี้ละกำเนิดนกครุฑแล้ว จักรื่นรมย์อยู่ในเทวโลก ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี เชษฐบุรุษของโลก ผู้นราสภ ทรงสรรเสริญการถวายผ้าเป็นทานแล้ว บ่ายพระพักตร์ทางทิศอุดรเสด็จไป ในภพที่เราเกิด เรามีผ้าสมบูรณ์ ผ้าเป็นหลังคาบังร่มอยู่ในอากาศ นี้เป็นผลแห่งการถวายผ้า ในกัลปที่ ๓๖ แต่กัลปนี้ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ มีพระนามว่าอรุณสะ มีพลมาก เป็นใหญ่กว่ามนุษย์ คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระวัตถทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ วัตถทายกเถราปทาน.