พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · กุมุทวรรค
๑๐. สังฆุปัฏฐากเถราปทาน (๑๘๐) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๘๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในกุมุทวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ทสมํ สงฺฆุปฏฺฐากตฺเถราปทานํ (๑๘๐)
สังฆุปัฏฐากเถราปทานที่ ๑๐ (๑๘๐)
ว่าด้วยผลแห่งการอุปัฏฐาก
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน กุมุทวรรค สังฆุปัฏฐากเถราปทาน (๑๘๐) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
เวสฺสภุมฺหิ ภควติ อาสึ ๑ อารามิโก อหํ
ปสนฺนจิตฺโต สุมโน อุปฏฺฐึ สงฺฆมุตฺตมํ ฯ
เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ตทา
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ อุปฏฺฐานสฺสิทํ ผลํ ฯ
อิโต เต สตฺตเม กปฺเป สตฺเตวาสุํ สโมตฺถกา ๒
สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สงฺฆุปฏฺฐาโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
สงฺฆุปฏฺฐากตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
อุทฺทานํ
กุมุโท อถ นิสฺเสณี รตฺติโก อุทปานโท
สีหาสนี มคฺคปฺปโท ๓ เอกทีปี มณิปฺปโท
ติกิจฺฉโก อุปฏฺฐาโก เอกูนปญฺญาสคาถกาติ ฯ
กุมุทวคฺโค อฏฺฐารสโม ฯ
______________
๑ ม. ยุ. อโหสารามิโก อหํ ฯ ๒ ม. สโมทกา ฯ ยุ. สโมตฺถตา ฯ
๓ โป. มาฬปฺปโท ฯ ม. มคฺคทโท ฯ ยุ. มคฺควโท ฯ ๔ ม. เอกปญฺญาสคาถกาติ ฯ
เราเป็นคนรักษาอาราม ในพระผู้มีพระภาค พระนามว่าวิปัสสี เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส ได้อุปัฏฐากพระสงฆ์ผู้อุดม ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งอุปัฏฐาก ในกัลปที่ ๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ ๗ พระองค์ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก พระนามว่าสโมตถกะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระสังฆุปัฏฐากเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบสังฆุปัฏฐากเถราปทาน.
------------------
รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. กุมุทมาลิยเถราปทาน ๒. นิสเสณีทายกเถราปทาน
๓. รัตติยปุปผิยเถราปทาน ๔. อุทปานทายกเถราปทาน
๕. สีหาสนทายกเถราปทาน ๖. มัคคทัตติกเถราปทาน
๗. เอกทีปิยเถราปทาน ๘. มณิปูชกเถราปทาน
๙. ติกิจฉกเถราปทาน ๑๐. สังฆุปัฏฐากเถราปทาน
มีคาถา ๔๙ คาถา ฉะนี้แล
จบกุมุทวรรคที่ ๑๘.
จบ ๑๐. สังฆุปัฏฐากเถราปทาน (๑๘๐)