๑. อารักขทายกเถราปทาน (๓๑๑) เล่ม ๓๒

ธมฺมทสฺสิสฺส มุนิโน วติ การาปิตา มยา

อารกฺโข จ มยา ทินฺโน ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ

อฏฺฐารเส กปฺปสเต ยํ กมฺมมกรึ ตทา

เตน กมฺมาวเสเสน ๑ ปตฺโต เม อาสวกฺขโย ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อารกฺขทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อารกฺขทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้ให้ทำรั้วถวายแก่พระมุนีพระนามว่าธรรมทัสสี และได้ถวายอารักขาแก่พระองค์ผู้จอมสัตว์ ผู้คงที่ ในกัลปที่ ๑๘๐๐ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใดในกาลนั้น ด้วยผลกรรมที่เหลือนั้น เราได้บรรลุถึงความสิ้นอาสวะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอารักขทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อารักขทายกเถราปทาน.