๒. ถัมภาโรปกเถราปทาน (๑๔๒) เล่ม ๓๒

นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ ธมฺมทสฺสีนราสเภ

อาโรเปสึ ธชตฺถมฺภํ พุทฺธเสฏฺฐสฺส เจติเย ฯ

นิสฺเสณึ มาปยิตฺวาน ถูปเสฏฺฐํ สมารุหํ

ชาติปุปฺผํ คเหตฺวาน ถูปมฺหิ อภิโรปยึ ฯ

อโห พุทฺธา อโห ธมฺมา อโห โน สตฺถุสมฺปทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ถูปปูชายิทํ ผลํ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ถูปสิขสนามกา

โสฬสาสึสุ ราชาโน จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ถมฺภาโรปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ถมฺภาโรปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ยุ. ฉตฺตาธิฉตฺตํ ฯ ๒ ม. อติฉตฺติโย ฯ

เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าธรรมทัสสี ผู้ประเสริฐกว่านระ นิพพานแล้วเราได้ยกเสาธงขึ้นไว้ที่เจดีย์ แห่งพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐสุด ให้นายช่างสร้างบันไดสำหรับประชาชน จะได้ขึ้นสู่สถูปอันประเสริฐ แล้วถือเอาดอกมะลิไปโปรยบูชาที่พระสถูป โอ พระพุทธเจ้า โอ พระธรรม โอความถึงพร้อมแห่งพระศาสดาหนอ เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสถูป ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ได้ มีพระเจ้าจักรพรรดิราช ๑๖พระองค์ ทรงพระนามว่า ถูปสิขะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระถัมภาโรปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ถัมภาโรปกเถราปทาน