๒. นาคเกสริยเถราปทาน (๒๔๒) เล่ม ๓๒

ธนน อเวชฺฌํ ๓ กตฺวาน วนมชฺโฌคหึ อหํ

เกสรํ โอสรํ ๔ ทิสฺวา ปพฺพมคฺคํ ๕ สมุฏฺฐิตํ ฯ

อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห สิเร กตฺวาน อญฺชลึ

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ ติสฺสสฺส โลกพนฺธุโน ฯ

เทฺวนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

สตฺตสตฺตติเม กปฺเป สโมกฺขรณนามโก ๑

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นาคเกสริโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

นาคเกสริยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. ยุ. อหํ ฯ ๒ ม. ผริตฺวา ตูวรมาทาย ฯ ยุ. หริตฺวา ... ฯ ๓ ม. อเทฺวชฺฌํ ฯ

ยุ. อเทชฺฌํ ฯ ๔ ม. โอคตํ ฯ ๕ ม. ปตปตฺตํ ฯ ยุ. สพฺพมตฺตํ สุปุปฺผิตํ ฯ

เราใส่ลูกธนูไว้ในแล่งแล้ว เข้าไปยังท่ามกลางป่า ได้เห็นต้นบุนนาคมีดอกเป็นพวง อันขึ้นอยู่ใกล้ทางเดิน จึงประคองด้วยมือทั้งสอง ประนมกรอัญชลีบนเศียรเกล้า บูชาแด่พระพุทธเจ้า พระนามว่าติสสะ ผู้เป็นเผ่าพันธุ์ของโลก ในกัลปที่ ๙๒ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๗๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่าสโมกขรณะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระนาคเกสริยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ นาคเกสริยเถราปทาน.