๑๐. ผลทายกเถราปทาน (๑๔๐) เล่ม ๓๒

ปโรธโก ๑ ตทา อาสึ ปรมานุปโรธโก

ปพฺภาเร เสยฺยํ กปฺเปมิ อวิทูเร สิขิสตฺถุโน ฯ

สายํ ปาตญฺจ ปสฺสามิ พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ

เทยฺยธมฺโม จ เม นตฺถิ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ

ปิยาลผลมาทาย อคมํ พุทฺธสนฺติกํ

ปฏิคฺคเหสิ ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ ฯ

ตโต ปรํ อุปาทาย ปวาริ ๒ ตํ วินายกํ

เตน จิตฺตปฺปสาเทน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ผลํ อททึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ผลทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต ปณฺณรเส กปฺเป ตโย ๑ อาสึสุ มาลภิ

สตฺตรตนสมฺปนฺนา จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ผลทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ผลทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

อุทฺทานํ

โสภิ สุทสฺสโน เจว จนฺทโน ปุปฺผฉทโน

รโห จมฺปกปุปฺผี จ อตฺถสนฺทสฺสเกน จ ฯ

เอกรํสี ๒ สาลทโท ทสโม ผลทายโก

คาถาโย สตฺตติ เทฺว จ คณิตาโย วิภาวิหีติ ฯ

โสภิตวคฺโค จุทฺทสโม

___________________

๑ ม. ปาราวโต ฯ ๒ ม. ปริจารึ ฯ ยุ. ปริวารึ ฯ

๑ ม. ตโย อาสุํ ปิยาลิโน ฯ ๒ ม. เอกปสาที ฯ ยุ. เอกทุสฺสิ ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นพรานเที่ยวฆ่าสัตว์อื่นเป็นอย่างมาก สำเร็จการนอนอยู่ที่เงื้อมเขา ไม่ไกลพระศาสดาพระนามว่าสิขี เราได้เห็นพระพุทธเจ้าอัครนายกของโลก ทั้งเวลาเย็น เวลาเช้า ก็เราไม่มีไทยธรรมสำหรับถวายแด่พระศาสดาผู้จอมสัตว์ ผู้คงที่ เราได้ถือเอาผลมะหาดไปสู่สำนักพระพุทธเจ้า พระผู้มีพระภาคเชษฐบุรุษของโลกผู้ประเสริฐกว่านระทรงรับต่อแต่นั้น เราได้ถือผลมะหาดไปปวารณา พระองค์ผู้นำวิเศษ ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้น เราได้ทำกาลกิริยา ณ ที่นั้นเอง ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้เราได้ถวายผลมะหาดใด ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายผลไม้ ในกัลปที่ ๑๕ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ๓ พระองค์ ทรงพระนามว่ามาลภิ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระผลทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ผลทายกเถราปทาน.

----------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โสภิตเถราปทาน ๒. สุทัสสนเถราปทาน

๓. จันทนปูชกเถราปทาน ๔. ปุปผฉทนิยเถราปทาน

๕. รโหสันทัสสกเถราปทาน ๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

๗. อัตถสันทัสสกเถราปทาน ๘. เอกรังสนิยเถราปทาน

๙. สาลทายกเถราปทาน ๑๐. ผลทายกเถราปทาน

บัณฑิตทั้งหลายรวมคาถาได้ ๗๒ คาถา ฉะนี้แล.

จบ โสภิตวรรคที่ ๑๔.