๓. รัตติยปุปผิยเถราปทาน (๑๗๓) เล่ม ๓๒

มิคลุทฺโท ปุเร อาสึ อรญฺเญ กานเน อหํ

วิปสฺสึ อทฺทสํ พุทฺธํ เทวเทวํ นราสภํ ฯ

รตฺติกํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา กุฏชํ ธรณีรุหํ

สมูลํ ปคฺคเหตฺวาน อุปเนสึ มเหสิโน ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ปุปฺผทานสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต จ อฏฺฐเม กปฺเป สุปฺปสนฺนสนามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ ๑ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา รตฺติยปุปฺผิโย ๒ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

รตฺติยปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

จตุตฺถํ อุทปานทายกตฺเถราปทานํ (๑๗๔)

๑ ม. ยุ. โลกเชฏฺฐสฺส ฯ ๒ ม. อหุํ ฯ ยุ. ตทา ฯ

ในกาลก่อน เราเป็นนายพรานเนื้ออยู่ในป่าใหญ่ ได้เห็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าวิปัสสี ผู้ประเสริฐกว่าเทวดาและมนุษย์ เราเห็นต้นอัญชัญเขียวที่ขึ้นอยู่บนแผ่นดิน มีดอกบานอยู่กลางคืน จึงถอนขึ้นพร้อมทั้งรากน้อมเข้าไปถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณใหญ่ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายดอกไม้ใด ด้วยการถวายดอกไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกไม้ และในกัลปที่ ๘ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิทรงพระนามว่าสุปปสันนะ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ประการ มีพลมาก คุณสมบัติเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระรัตติยปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ รัตติยปุปผิยเถราปทาน.