๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน (๒๖๐) เล่ม ๓๒

สุวณฺณวณฺณํ สมฺพุทฺธํ นิสินฺนํ ปพฺพตนฺตเร

โอภาสยนฺตํ รํสิยา ๑ สิขินํ สิขินํ ยถา ฯ

อคฺคชํ ปุปฺผมาทาย อุปคญฺฉึ นรุตฺตมํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปญฺจวีสติกปฺปมฺหิ อโหสึ มิตฺตฆาตโก ๒

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อคฺคปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อคฺคปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ่

อุทฺทานํ

โถมโก ภิกฺขจิตกํ จมฺปโก สตฺตปาฏลิ

ปาทุมญฺชริ ปณฺณญฺจ กุฏิโท อคฺคปุปฺผิโย

คาถาโย คณิตา เจตฺถ เอกตาฬีสเมว จ ฯ

โถมกวคฺโค ฉพฺพีสติโม ฯ

______________

สตฺตวีโส ปทุมุกฺเขปวคฺโค

ปฐมํ อากาสุกฺขิปิยตฺเถราปทานํ (๒๖๑)

๑ ม. ยุ. รํเสน ฯ ๒ ม. อโหสิ อมิโต คโต ฯ ยุ. อโหสึ อมิตวฺหโย ฯ

เราได้เห็นพระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี มีพระฉวีวรรณดังทองคำ ประทับนั่งอยู่ในระหว่างภูเขา รุ่งเรืองด้วยพระรัศมีดังกองเพลิง เราถือเอาดอกคันทรง เข้าไปเฝ้าพระองค์ผู้อุดมกว่านระ มีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัสบูชาแด่พระพุทธเจ้า ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๒๕ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่ามิตตฆาตกะ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอัคคปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อัคคปุปผิยเถราปทาน.

------------------

รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. โถมกเถราปทาน ๒. เอกาสนทายกเถราปทาน

๓. จิตกปูชกเถราปทาน ๔. จัมปกปุปผิยเถราปทาน

๕. สัตตปาฏลิยเถราปทาน ๖. อุปหนทายกเถราปทาน

๗. มัญชริปูชกเถราปทาน ๘. ปรรณทายกเถราปทาน

๙. กุฏิทายกเถราปทาน ๑๐. อัคคปุปผิยเถราปทาน

และในวรรคนี้ นับคาถาได้ ๔๑ คาถา.

จบ โถมกวรรคที่ ๒๖.