๖. ปทุมฉทนิยเถราปทาน (๔๖) เล่ม ๓๒

นิพฺพุเต โลกนาถมฺหิ วิปสฺสิมฺหคฺคปุคฺคเล

สุผุลฺลํ ปทุมํ คยฺห จิตมาโรปยึ อหํ ฯ

อาโรปิเตว ๑ จิตเก เวหาสํ นภมุคฺคมิ

อากาสจฺฉทนํ กตฺวา จิตกมฺหิ อธารยึ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

สตฺตตาฬีสิโต กปฺเป ปทุมิสฺสรนามโก

จาตุรนฺโต วิชิตาวี จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปทุมจฺฉทนิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปทุมจฺฉทนิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. อาเวลตฺถํ อหํสุ เม ฯ ยุ. อาเวลตฺถํ อกาสิ เม ฯ ๒ ม. สมาธึ สุ ฯ

ยุ. สํสาวึ สุ ฯ ๓ ม. ยุ. สิสฺสา ฯ

เมื่อพระโลกนาถพระนามว่าวิปัสสี ผู้อัครบุคคลเสด็จนิพพานแล้ว เราถือดอกปทุมอันบานดียกขึ้นขึ้นบูชาที่จิตกาธาร ในเมื่อมหาชนยกพระศพขึ้นจิตกาธาร จิตกาธารสูงขึ้นไปจรดนภากาศ เราได้ทำร่มไว้ในอากาศ กั้นไว้จิตกาธาร ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ยกดอกไม้ใดบูชา ด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา ในกัลปที่ ๔๗ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดินามว่าปทุมิสระ เป็นใหญ่ มีพลมากครอบครองแผ่นดินมีสมุทรสาคร ๔ เป็นที่สุด คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปทุมฉทนิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปทุมฉทนิยเถราปทาน