๗. นฬมาลิยเถราปทาน (๑๐๗) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตรพุทฺธสฺส โลกเชฏฺฐสฺส ตาทิโน

ติณตฺถเร นิสินฺนสฺส อุปสนฺตสฺส ตาทิโน ฯ

นฬมาลํ คเหตฺวาน พนฺธิตฺวา วีชนึ อหํ

พุทฺธสฺส อุปนาเมสึ ทิปทินฺทสฺส ตาทิโน ฯ

ปฏคฺคเหตฺวาน สพฺพญฺญู วีชนึ โลกนายโก

มม สงฺกปฺปมญฺญาย อิมํ คาถํ อภาสถ ฯ

ยถา เม กาโย นิพฺพายิ ปริฬาโห น วิชฺชติ

ตเถว ติวิธคฺคีหิ จิตฺตํ ตว วิมุจฺจตุ ฯ

สพฺเพ เทวา สมาคญฺฉฉ เยเกจิ ทุมนิสฺสิตา

สุสฺสาม พุทฺธวจนํ หาสยนฺตญฺจ ทายกํ ฯ

นิสินฺโน ภควา ตตฺถ เทวสงฺฆปุรกฺขโต

ทายกํ สมฺปหํเสนฺโต อิมา คาถา อภาสถ ฯ

อิมินา วีชนิทาเนน จิตฺตสฺส ปณิธีหิ จ

สุพฺพโต นาม นาเมน จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ ฯ

เตน กมฺมาวเสเสน สุกฺกมูเลน โจทิโต

มาลุโต นาม นาเมน จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ ฯ

อิมินา วีชนิทาเนน สมฺมานวิปุเลน จ

กปฺปสตสหสฺสมฺหิ ทุคฺคตึ นูปปชฺชติ ฯ

ตึสกปฺปสหสฺสมฺหิ สุพฺพตา อฏฺฐตึส เต

เอกูนตึสสหสฺเส อฏฺฐ มาลุตนามกา ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา นฬมาลิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

นฬมาลิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

สตฺตมํ ภาณวารํ ฯ

อฏฺฐมํ อาสนุปฏฺฐายกตฺเถราปทานํ (๑๐๘)

เมื่อพระพุทธเจ้าพระนามว่าปทุมุตระ เชษฐบุรุษของโลกผู้คงที่ สงบระงับมั่นคง ประทับนั่งบนเครื่องลาดหญ้า เราเอาดอกอ้อมาผูกเป็นพัด แล้วน้อมถวายแด่พระพุทธเจ้าผู้เป็นจอมสัตว์ ผู้คงที่ พระสัพพัญญูผู้นายกของโลก ทรงรับพัดแล้ว ทรงทราบความดำริของเรา ได้ตรัสพระคาถานี้ว่า กายของเรา ดับ (ร้อน) แล้ว ความเร่าร้อนไม่มี ฉันใด จิตของท่านจะหลุดพ้นจากกองไฟ ๓ กอง ฉันนั้น เทวดาบางเหล่าที่อาศัยต้นไม้อยู่ มาประชุมกันทั้งหมด ด้วยหวังว่า จักได้ฟังพระพุทธพจน์อันยังทายกให้ยินดี พระผู้มีพระภาคประทับนั่ง ณ ที่นั้น แวดล้อมด้วยหมู่เทวดาเมื่อจะทรงยังทายกให้รื่นเริง จึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า

ด้วยการถวายพัดนี้ และด้วยการตั้งจิตไว้ ผู้นี้จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ มีพระนามชื่อว่าสุพพตะ ด้วยกรรมที่เหลือนั้น อันกุศลมูลตักเตือนแล้ว จักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีพระนามชื่อว่ามาลุตะ ด้วยการถวายพัดนี้ และด้วยการนับถืออันไพบูลย์ ผู้นี้จะไม่เข้าถึงทุคติในแสนกัลป ในกัลปที่ ๓ หมื่นจักมีพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๘ พระองค์ มีพระนามว่าสุพพตะ ใน ๓ หมื่นกัลป จักมีพระเจ้าจักรพรรดิ ๘ พระองค์ พระนามว่ามาลุตะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระนฬมาลิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ นฬมาลิยเถราปทาน.

จบ ภาณวารที่ ๗.