๖. จัมปกปุปผิยเถราปทาน (๓๔๖) เล่ม ๓๒

หิมวนฺตสฺสวิทูเร ฉาปโล ๑ นาม ปพฺพโต

พุทฺโธ สุทสฺสโน นาม วิหาสิ ปพฺพตนฺตเร ฯ

ปุปฺผํ เหมวณฺณํ ๒ คยฺห คจฺฉํ เวหายเสนหํ ๓

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ โอฆติณฺณมนาสวํ ฯ

สตฺตจมฺปกปุปฺผานิ สีเส กตฺวานหํ ตทา

พุทฺธสฺส อภิโรเปสึ สยมฺภุสฺส มเหสิโน ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จมฺปกปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

๑ ม. ชาปโล นาม ฯ ยุ. จาวโล นาม ฯ ๒ ม. เหมวนฺตํ ฯ ยุ. เหมวตํ ฯ

๓ ยุ. เวหาสเยนหํ ฯ

มีภูเขาชื่อฉาปละ อยู่ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ พระพุทธเจ้าพระนามว่าสุทัสสนะ ประทับอยู่ในระหว่างภูเขา เราถือดอกจำปาเหาะไปทางอากาศได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี ผู้ข้ามพ้นโอฆะ ไม่มีอาสวะขณะนั้นเราวางดอกจำปา ๗ ดอกไว้บนศีรษะ บูชาแด่พระพุทธเจ้าผู้สยัมภูผู้ทรงแสวงหาประโยชน์อันใหญ่หลวง ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระจัมปกปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ จัมปกปุปผิยเถราปทาน.