arnon.world

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โพธิวันทกวรรค

๔. ปัตติปุปผิยเถราปทาน (๓๗๔) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในโพธิวันทกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

จตุตฺถํ ปตฺติปุปฺผิยตฺเถราปทานํ (๓๗๔)

ปัตติปุปผิยเถราปทานที่ ๔ (๓๗๔)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกประดู่

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โพธิวันทกวรรค ปัตติปุปผิยเถราปทาน (๓๗๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (สยามรัฐ)

ยทา นิพฺพายิ สมฺพุทฺโธ มเหสี ปทุมุตฺตโร

สมาคมฺม ชนา สพฺเพ สรีรํ นีหรนฺติ เต ฯ

นีหรนฺเต สรีรมฺหิ วิชฺชมานาสุ เภริสุ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ปตฺติปุปฺผมภิปูชยึ ฯ

สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิปูชยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สรีเร ปูชิเต ผลํ ฯ

สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ

กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา

นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ปตฺติปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ปตฺติปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ฉบับหลวง

ในกาลเมื่อพระสัมพุทธเจ้าผู้แสวงหาคุณใหญ่ พระนามว่าปทุมุตระ เสด็จนิพพานแล้ว คนทั้งปวงมาประชุมกันนำเอาพระสรีระไป เมื่อนำเอาพระสรีระไป เมื่อเขาประโคมกลองเภรีอยู่ เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส ได้บูชาด้วยดอกประดู่ ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลเพราะบูชาพระสรีระ การที่เราได้มาในสำนักพระพุทธเจ้าของเรา เป็นการมาดีหนอวิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้วโดยลำดับ พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วเราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกรัด ดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่ คุณวิเศษเหล่านี้ คือปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระปัตติปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ปัตติปุปผิยเถราปทาน.

จบ ๔. ปัตติปุปผิยเถราปทาน (๓๗๔)