๓. สาลปุปผิยเถราปทาน (๒๓๓) เล่ม ๓๒

อรุณวติยา นคเร อโหสึ ปุวิโก ๒ ตทา

มม ทฺวาเรน คจฺฉนฺตํ สิขินํ อทฺทสํ ชินํ ฯ

พุทฺธสฺส ปตฺตํ ปคฺคยฺห สาลปุปฺผํ อทาสหํ

สมฺมคฺคตสฺส พุทฺธสฺส วิปฺปสนฺเนน เจตสา ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิทาสหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สาลปุปฺผสฺสิทํ ผลํ ฯ

อิโต จุทฺทสกปฺปมฺหิ อโหสึ อมิตญฺชโล

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สาลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

สาลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

จตุตฺถํ กิลญฺชทายกตฺเถราปทานํ (๒๓๔)

๑ ม. ภาชนปาลโก ฯ ๒ ม. ปูปิโก ฯ ยุ. ปูวิโก ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นคนทำขนมขายอยู่ในนครอรุณวดี เราได้เห็นพระชินเจ้าพระนามว่าสิขี เสด็จไปทางประตูบ้านเรา เรามีใจผ่องใสรับบาตรของพระพุทธเจ้าซึ่งเสด็จมาถึงพอดี แล้วได้ถวายดอกสาละแก่พระองค์ ในกัลปที่๓๑แต่กัลปนี้ เราได้ถวายดอกไม้ใด ด้วยการถวายดอกไม้นั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายดอกสาละ ในกัลปที่ ๑๔ แต่กัลปนี้เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิมีนามว่าอมิตัญชละ สมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระสาลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ สาลปุปผิยเถราปทาน