๖. ติณสันถารทายกเถราปทาน (๗๖) เล่ม ๓๒

หิมวนฺตสฺส อวิทูเร มหาชาตสฺสโร อหุ

สตฺตปตฺเตหิ สญฺฉนฺโน นานาสกุณมาลโย ฯ

ตมฺหิ นฺหาตฺวา จ ปิตฺวา จ อวิทูเร วสามหํ

อทฺทสํ สมณานคฺคํ คจฺฉนฺตํ อนิลญฺชเส ฯ

มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลเก อนุตฺตโร

อพฺภโต โอโรหิตฺวาน ภูมิยํ ฐาติ ๑ ตาวเท ฯ

ลายเนน ๒ ติณํ คยฺห นิสีทนมทาสหํ

นิสีทิ ภควา ตตฺถ ติโลกปติ ๓ นายโก ฯ

สกํ จิตฺตํ ปสาเทตฺวา อวนฺทึ โลกนายกํ

อุกฺกุฏิโก ๔ อวสกฺขิ นิชฺฌายนฺโต มหามุนึ ฯ

เตน จิตฺตปฺปสาเทน นิมฺมานํ อุปปชฺชหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถารสฺส อิทํ ผลํ ฯ

อิโต ทุติยเก กปฺเป มิตฺตสมฺมตขตฺติโย ๕

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติณสนฺถารทายโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ติณสนฺถารทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. โลกาหุติปฏิคฺคเห ฯ

ในที่ไม่ไกลภูเขาหิมวันต์ มีสระใหญ่อยู่สระหนึ่ง ดาดาษไปด้วยดอกปทุมเป็นที่อาศัยของนกต่างๆ เราอาบและดื่มน้ำในสระนั้นแล้ว อยู่ในที่ไม่ไกล ได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้เลิศกว่าสมณะเสด็จไปในอากาศ พระศาสดาผู้ยอดเยี่ยมในโลก ทรงทราบความดำริของเรา เสด็จลงจากอากาศแล้วประทับยืนอยู่ที่พื้นดินในขณะนั้น เราได้เกี่ยวหญ้ามาลาดถวายเป็นที่ประทับนั่ง พระผู้มีพระภาคผู้เป็นใหญ่ในโลก ๓ เป็นนายกประทับนั่งบนนั้น เรายังจิตของตนให้เลื่อมใสแล้ว ได้ถวายบังคมพระองค์ผู้นายกของโลก นั่งกระเย่งเพ่งดูพระมหามุนีไม่กระพริบตา ด้วยจิตอันเลื่อมใสนั้นเราเข้าถึงภพชั้นนิมมานรดี เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลการถวายเครื่องลาดหญ้า ในกัลปที่ ๒ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์พระนามว่ามิตตสมมต ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมากคุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนา เราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติณสันถารทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ติณสันถารทายกเถราปทาน