๗. อุปเสนวังคันตปุตตเถราปทาน (๑๗) เล่ม ๓๒

ปทุมุตฺตรํ ภควนฺตํ โลกเชฏฺฐํ นราสภํ

ปพฺภารมฺหิ นิสินฺนํ ๒ ตํ อุปคญฺฉึ นรุตฺตมํ ฯ

กณิการํ ๓ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา วณฺเฏ เฉตฺวาน ตํ ตทา

อลงฺกริตฺวา ฉตฺตมฺหิ พุทฺธสฺส อภิโรปยึ ฯ

ปิณฺฑปาตญฺจ ปาทาสึ ปรมนฺนํ สุโภชนํ

พุทฺเธน นวเม ตตฺถ สมเณ อฏฺฐ โภชยี ฯ

อนุโมทิ มหาวีโร สยมฺภู อคฺคปุคฺคโล

อิมินา ฉตฺตทาเนน ปรมนฺนปเวจฺฉนา ฯ

เตน จิตฺตปฺปสาเทน สมฺปตฺตึ อนุโภสฺสสิ

ตึสกฺขตฺตุํ ๑ จ เทวินฺโท เทวรชฺชํ กริสฺสติ ฯ

เอกวีสติกฺขตฺตุํ จ จกฺกวตฺติ ภวิสฺสติ

ปเทสรชฺชํ วิปุลํ คณนาโต อสงฺขยํ ฯ

ยํ วทนฺติ สุเมโธติ ภูริปญฺญํ สุเมธสํ

กปฺเปโต สตสหสฺเส โอกฺกากกุลสมฺภโว ฯ

โคตโม นาม โคตฺเตน เอโส ๒ พุทฺโธ ภวิสฺสติ

สาสเน ทิปฺปมานมฺหิ มนุสฺสตฺตํ คมิสฺสติ ฯ

อุปเสโนติ นาเมน [๓] เหสฺสติ สตฺถุสาวโก

จริมํ วตฺตเต มยฺหํ [๔] ภวา สพฺเพ สมูหตา

ธาเรมิ อนฺติมํ เทหํ เชตฺวา มารํ สวาหนํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อุปเสโน วงฺคนฺตปุตฺโต เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

อุปเสนวงฺคนฺตปุตฺตตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ตติยภาณวารํ นิฏฺฐิตํ ฯ

๑ โป. อชฺช รกฺเข มหามุนิ ฯ ม. ยุ. .. รกฺขิ .. ฯ ๒ ม. นิสีทนฺตํ ฯ

๓ ม. กณิการปุปฺผํ ฯ

๑ ม. ฉตฺตึสกฺขตฺตุํ ฯ ๒ ม. สตฺถา โลเก ภวิสฺสติ ฯ ๓ ม. ตสฺส ธมฺเมสุ(

ทายาโท โอรโส ธมฺมนิมฺมิโต ฯ ๔ ม. สมนฺตปาสาทิกตฺตา อคฺคฏฺฐาเน ฐเปสฺสติ ฯ

เราได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค พระนามว่าปทุมุตระเชษฐบุรุษของโลก เป็นนระผู้ประเสริฐ สูงสุดกว่านระ ประทับนั่งอยู่ที่เงื้อมเขา เวลานั้นเราได้เห็นดอกกัณณิการ์กำลังบานจึงเด็ดขั้วมันแล้ว เอามาประดับที่ฉัตร โปรย(กั้น) ถวายแด่พระพุทธเจ้า และเราได้ถวายบิณฑบาตมีข้าวชั้นพิเศษที่จัดว่าเป็นโภชนะอย่างดี ได้นิมนต์พระ ๘ รูป เป็น ๙ รูป ทั้งพระพุทธเจ้าให้ฉันที่บริเวณนั้น พระสยัมภูมหาวีรเจ้าผู้เป็นบุคคลผู้เลิศ ทรงอนุโมทนาว่า ด้วยการถวายฉัตรนี้ (และ) ด้วยจิตอันเลื่อมใสในการถวายข้าวชั้นพิเศษนั้น ท่านจักได้เสวยสมบัติ จักเป็นจอมเทวดาเสวยเทวรัชสมบัติ ๓๐ ครั้ง และจักได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ

๒๑ ครั้ง จักได้เป็นพระเจ้าประเทศราชอันไพบูลย์ โดยคณานับไม่ถ้วนในแสนกัลปแต่กัลปนี้ วงศ์พระเจ้าโอกกากราชจักสมภพ ดาบสผู้มีปัญญากว้างขวางเสมอด้วยแผ่นดิน มีปัญญาดี มหาชนเรียกว่าสุเมธ จักเป็นพระพุทธเจ้าพระนามว่าโคดมโดยพระโคตร เมื่อพระศาสนากำลังรุ่งเรือง ผู้นี้จักถึงความเป็นมนุษย์จักได้เป็นสาวกของพระศาสดา มีนามว่าอุปเสนะ เมื่อกาลเป็นไปถึงที่สุด เราถอนภพได้ทั้งหมด เราชนะมารพร้อมทั้งพาหนะแล้ว ทรงกายอันเป็นที่สุดไว้ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วฉะนี้แล.

ทราบว่า ท่านพระอุปเสนวังคันตปุตตเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อุปเสนวังคันตปุตตเถราปทาน.

จบ ภาณวารที่ ๓.