พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · โพธิวันทกวรรค
๗. จิตกปูชกเถราปทาน (๓๗๗) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๗๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในโพธิวันทกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
สตฺตมํ จิตกปูชกตฺเถราปทานํ (๓๗๗)
จิตกปูชกเถราปทานที่ ๗ (๓๗๗)
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยดอกรัง
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน โพธิวันทกวรรค จิตกปูชกเถราปทาน (๓๗๗) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
ปรินิพฺพุเต ภควติ ชลชุตฺตมนามเก
อาโรปิตมฺหิ จิตเก สาลปุปฺผํ อปูชยึ ฯ
สตสหสฺเส อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผํ อปูชยึ ๑
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ จิตปูชายิทํ ผลํ ฯ
สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส ๒ สนฺติเก
ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ
กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา
นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา จิตกปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
จิตกปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
อฏฺฐมํ สุมนตาลวณฺฏิยตฺเถราปทานํ (๓๗๘)
๑ อภิปูชยินฺติ ยุตฺตตรํ ฯ ๒ ยุ. พุทฺธเสฏฺฐสฺส ... ฯ
เมื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าปทุมุตระ ผู้สูงสุดปรินิพพานแล้ว มหาชนช่วยกันยกขึ้นบนจิตกาธาร เราบูชาด้วยดอกรัง ในกัลปที่แสนแต่กัลปนี้เราได้บูชาจิตกาธารด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลยนี้เป็นผลแห่งการบูชาจิตกาธาร การที่เราได้มาในสำนักแห่งพระพุทธเจ้าของเรา เป็นการมาดีแล้วหนอ วิชชา ๓ เราบรรลุแล้วโดยลำดับ พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ถอนภพทั้งปวงขึ้นได้หมดแล้ว ตัดกิเลสเครื่องผูกดังช้างตัดเชือกแล้ว เป็นผู้ไม่มีอาสวะอยู่คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระจิตกปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบ จิตกปูชกเถราปทาน.
จบ ๗. จิตกปูชกเถราปทาน (๓๗๗)