พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุปาริจริยวรรค
๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔) เล่ม ๓๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในสุปาริจริยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
จตุตฺถํ เทสปูชกตฺเถราปทานํ (๑๖๔)
เทสปูชกเถราปทานที่ ๔ (๑๖๔)
ว่าด้วยผลแห่งการบูชาสถานที่
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุปาริจริยวรรค เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)
อตฺถทสฺสี ตุ ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ
อพฺภุคฺคนฺตฺวาน เวหาสํ คจฺฉนฺโต ๑ อนิลญฺชเส ฯ
ยมฺหิ เทเส ฐิโต สตฺถา อพฺภุคฺคจฺฉิ มหามุนิ
ตาหํ เทสํ อปูเชสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ ฯ
อฏฺฐารเส กปฺปสเต อทฺทสํ ยํ มหามุนึ
ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เทสปูชายิทํ ผลํ ฯ
เอกาทเส กปฺปสเต โคสุชาตสนามโก
สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ
ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม
ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทสปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ
เทสปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
ปญฺจมํ กณิการฉทนิยตฺเถราปทานํ (๑๖๕)
๑ ม. ยุ. คจฺฉเต ฯ
ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี เชษฐบุรุษของโลก ผู้ประเสริฐกว่านระ เสด็จขึ้นสู่เวหาส เสด็จไปในอากาศ พระศาสดามหามุนี เหาะขึ้นไปประทับอยู่ ณ ประเทศใด เรามีจิตเลื่อมใสได้บูชาประเทศนั้น ด้วยมือทั้งสองของตน ในกัลปที่ ๑๘๐๐ แต่กัลปนี้ เราได้เห็นพระมหามุนีใดด้วยการเห็นนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาประเทศ ในกัลปที่ ๑๑๐๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า โคสุชาตทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.
ทราบว่า ท่านพระเทสปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.
จบ เทสปูชกเถราปทาน
จบ ๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔)