arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย · สุปาริจริยวรรค

๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔) เล่ม ๓๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในสุปาริจริยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

จตุตฺถํ เทสปูชกตฺเถราปทานํ (๑๖๔)

เทสปูชกเถราปทานที่ ๔ (๑๖๔)

ว่าด้วยผลแห่งการบูชาสถานที่

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน สุปาริจริยวรรค เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔) (ฉบับหลวง เล่ม ๓๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๑ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๒)

บาลี (สยามรัฐ)

อตฺถทสฺสี ตุ ภควา โลกเชฏฺโฐ นราสโภ

อพฺภุคฺคนฺตฺวาน เวหาสํ คจฺฉนฺโต ๑ อนิลญฺชเส ฯ

ยมฺหิ เทเส ฐิโต สตฺถา อพฺภุคฺคจฺฉิ มหามุนิ

ตาหํ เทสํ อปูเชสึ ปสนฺโน เสหิ ปาณิหิ ฯ

อฏฺฐารเส กปฺปสเต อทฺทสํ ยํ มหามุนึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ เทสปูชายิทํ ผลํ ฯ

เอกาทเส กปฺปสเต โคสุชาตสนามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา เทสปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

เทสปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ปญฺจมํ กณิการฉทนิยตฺเถราปทานํ (๑๖๕)

๑ ม. ยุ. คจฺฉเต ฯ

ฉบับหลวง

ก็พระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี เชษฐบุรุษของโลก ผู้ประเสริฐกว่านระ เสด็จขึ้นสู่เวหาส เสด็จไปในอากาศ พระศาสดามหามุนี เหาะขึ้นไปประทับอยู่ ณ ประเทศใด เรามีจิตเลื่อมใสได้บูชาประเทศนั้น ด้วยมือทั้งสองของตน ในกัลปที่ ๑๘๐๐ แต่กัลปนี้ เราได้เห็นพระมหามุนีใดด้วยการเห็นนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาประเทศ ในกัลปที่ ๑๑๐๐ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิพระนามว่า โคสุชาตทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระเทสปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ เทสปูชกเถราปทาน

จบ ๔. เทสปูชกเถราปทาน (๑๖๔)