๒. ติลมุฏฐิยเถราปทาน (๒๗๒) เล่ม ๓๒

มม สงฺกปฺปมญฺญาย สตฺถา โลกคฺคนายโก

มโนมเยน กาเยน อิทฺธิยา อุปสงฺกมิ ฯ

สตฺถารํ อุปสงฺกนฺตํ วนฺทิตฺวา ปุริสุตฺตมํ

ปสนฺนจิตฺโต สุมโน ติลมุฏฺฐิมทาสหํ ฯ

เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ทานมททึ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ติลมุฏฺฐิยิทํ ๑ ผลํ ฯ

อิโต โสฬสกปฺปมฺหิ คนฺธิโย ๒ นาม ขตฺติโย

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ติลมุฏฺฐิโย ๓ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ติลมุฏฺฐิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระศาสดาอัครนายกของโลก ทรงทราบความดำริของเรา มีพระกายอันสำเร็จด้วยพระทัย เสด็จเข้ามาด้วยฤทธิ์ เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส ถวายบังคมพระศาสดาผู้อุดมบุรุษซึ่งเสด็จเข้ามา แล้วได้ถวายงากำมือหนึ่ง ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายทานใด ในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายงากำมือหนึ่ง ในกัลปที่ ๑๖ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิจอมกษัตริย์พระนามว่าคันธิยะ สมบูรณ์ด้วย

แก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔

วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระติลมุฏฐิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ติลมุฏฐิยเถราปทาน.