๒. ภาชนทายกเถราปทาน (๒๓๒) เล่ม ๓๒

นคเร พนฺธุมติยา กุมฺภกาโร อหํ ตทา

ภาชนํ อนุปาเลสึ ภิกฺขุสงฺฆสฺส ตาวเท ฯ

เอกนวุติโต กปฺเป ภาชนํ อนุปาลยึ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ภาชนสฺส อิทํ ผลํ ฯ

เตปญฺญาเส อิโต กปฺเป อนนฺตชลินามโก

สตฺตรตนสมฺปนฺโน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ภาชนทายโก ๑ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

ภาชนทายกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

ในกาลนั้น เราเป็นช่างหม้ออยู่ในนครพันธุมดี เราได้แบ่งภาชนะถวายแก่ภิกษุสงฆ์ในนครนั้นเสมอๆ ในกัลปที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้แบ่งภาชนะถวายภิกษุสงฆ์แล้ว เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการถวายภาชนะในกัลปที่ ๕๓ แต่กัลปนี้ ได้มีพระเจ้าจักรพรรดิ พระนามว่าอนันตชลิ ทรงสมบูรณ์ด้วยแก้ว ๗ ประการ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระภาชนทายกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ ภาชนทายกเถราปทาน.