๕. อังโกลปุปผิยเถราปทาน (๓๖๕) เล่ม ๓๒

ปทุโม นาม สมฺพุทฺโธ จิตฺตกูเฏ วสี ตทา

ทิสฺวาน ตมหํ พุทฺธํ สยมฺภุํ อุปคญฺฉหํ ๑ ฯ

องฺโกลํ ปุปฺผิตํ ทิสฺวา โอจินิตฺวานหํ ตทา

อุปคนฺตฺวาน สมฺพุทฺธํ ปูเชสึ ปทุมํ ชินํ ฯ

เอกตฺตึเส อิโต กปฺเป ยํ กมฺมมกรึ ๒ ตทา

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา องฺโกลปุปฺผิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

องฺโกลปุปฺผิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

๑ ม. อปราชิตํ ฯ ๒ ม. ยุ. ... ปุปฺผมภิปูชยึ ฯ

ในกาลนั้น พระสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุม ประทับอยู่ที่ภูเขาจิตกูฏ เราได้เห็นพระสยัมภูพุทธเจ้าพระองค์นั้นแล้วจึงเข้าไปเฝ้า ขณะนั้น เราได้เห็นต้นปรูมีดอกบาน จึงเลือกเก็บแล้ว เอาเข้ามาบูชาพระชินสัมพุทธเจ้าพระนามว่าปทุม ในกัลปที่ ๓๑ แต่กัลปนี้ เราได้ทำกรรมใด ในกาลนั้นด้วยกรรมนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา คุณวิเศษเหล่านี้คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้วพระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระอังโกลปุปผิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ อังโกลปุปผิยเถราปทาน.