๑. คันธธูปิยเถราปทาน

|๓๓๓.๑| สิทฺธตฺถสฺส ภควโต คนฺธธูปํ อทาสหํ สุมเนหิ ปฏิจฺฉนฺนํ พุทฺธานุจฺฉวิกญฺจ ตํ ฯ |๓๓๓.๒| กญฺจนคฺฆิยสงฺกาสํ พุทฺธํ โลกคฺคนายกํ อินฺทีวรํว ชลิตํ อาทิตฺตํว หุตาสนํ ฯ |๓๓๓.๓| พฺยคฺฆุสภํว ปรมํ อภิชาตํว เกสรึ นิสินฺนํ สมณานคฺคํ ภิกฺขุสงฺฆปุรกฺขตํ ฯ |๓๓๓.๔| ทิสฺวา จิตฺตํ ปสาเทตฺวา ปคฺคเหตฺวาน อญฺชลึ วนฺทิตฺวา สตฺถุโน ปาเท ปกฺกามึ อุตฺตรามุโข ฯ |๓๓๓.๕| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ คนฺธมททึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ คนฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๓๓๓.๖| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา คนฺธธูปิโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ คนฺธธูปิยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราได้ถวายธูปหอมอันหุ้มด้วยดอกมะลิ สมควรแก่พระพุทธเจ้า แด่พระ ผู้มีพระภาคพระนามว่าสิทธัตถะ เราได้เห็นพระพุทธเจ้า เช่นกับแท่ง ทองคำอันมีค่า อัครนายกของโลก รุ่งเรืองดังดอกอุบลเขียว เหมือน ดวงไฟใหญ่ องอาจยิ่งดังเสือโคร่ง มีสกุลดังราชสีห์ เลิศกว่าสมณะ ทั้งหลาย ประทับนั่งแวดล้อมด้วยภิกษุสงฆ์ ยังจิตของตนให้เลื่อมใส ประนมกรอัญชลีถวายบังคมแทบพระบาทพระศาสดา แล้วบ่ายหน้ากลับไป ทางทิศอุดร ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ถวายธูปหอมใดในกาลนั้น ด้วยทานนั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยธูปหอม คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำ ให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระคันธธูปิยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ คันธธูปิยเถราปทาน.