๓. โสภิตเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๕–๑๖๖ลำดับ ๑๔๔ จาก ๒๖๕ ในเถรคาถาพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ ๓ ข้อ๓ ฉบับเทียบฉบับได้ข้อต่อข้อ
คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓. โสภิตเถรคาถา ภาษิตของพระโสภิตเถระ ทราบว่า ท่านพระโสภิตเถระ เมื่อเปล่งอุทาน จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า
เราเป็นภิกษุ มีสติ มีปัญญา บำเพ็ญเพียรอย่างแรงกล้า ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัปเพียงคืนเดียว
เราเจริญสติปัฏฐาน ๔ โพชฌงค์ ๗ มรรค ๘ ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัป เพียงคืนเดียว
สติปัฏฐาน ๔ หมายถึงที่ตั้งของสติ ๔ ประการ คือ(๑) กายานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณากายเป็นอารมณ์(๒) เวทนานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาเวทนาเป็นอารมณ์(๓) จิตตานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาจิตเป็นอารมณ์(๔) ธัมมานุปัสสนาสติปัฏฐาน สติกำหนดพิจารณาธรรมเป็นอารมณ์. (ที.ม. ๑๐/๓๗๓/๒๔๘) โพชฌงค์ ๗ ธรรมที่เป็นองค์แห่งการตรัสรู้ ๗ ประการ คือ(๑) สติ ความระลึกได้ (๒) ธัมมวิจยะ ความเฟ้นธรรม(๓) วิริยะ ความเพียร (๔) ปีติ ความอิ่มใจ (๕) ปัสสัทธิ ความสงบกายสงบใจ (๖) สมาธิ ความตั้งใจมั่น(๗) อุเบกขา ความมีใจเป็นกลางเพราะเห็นตามความเป็นจริง(ที.ป. ๑๑/๓๕๗/๒๕๘) มรรค ๘ ทางมีองค์แปดประการอันประเสริฐ คือ(๑) สัมมาทิฏฐิ เห็นชอบ (๒) สัมมาสังกัปปะ ดำริชอบ(๓) สัมมาวาจา เจรจาชอบ (๔) สัมมากัมมันตะ การกระทำชอบ(๕) สัมมาอาชีวะ เลี้ยงชีวิตชอบ (๖) สัมมาวายาม พยายามชอบ(๗) สัมมาสติ ระลึกชอบ (๘) สัมมาสมาธิ ตั้งจิตมั่นชอบ(ที.ม. ๑๐/๔๐๒/๒๖๖)
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๓. โสภิตเถรคาถา สุภาษิตชี้ผลการปฏิบัติธรรม
|๒๘๐.๑๖๕| ๓ สติมา ปญฺญวา ภิกฺขุ อารทฺธพลวีริโย ปญฺจ กปฺปสตานาหํ เอกรตฺตึ อนุสฺสรึ ฯ |๒๘๐.๑๖๖| จตฺตาโร สติปฏฺฐาเน สตฺต อฏฺฐ จ ภาวยํ ปญฺจ กปฺปสตานาหํ เอกรตฺตึ อนุสฺสรินฺติ ฯ โสภิโต เถโร ฯ
เราเป็นภิกษุผู้มีสติ มีปัญญา ปรารภความเพียรเป็นกำลัง ระลึกชาติ ก่อนได้ ๕๐๐ กัป ดุจคืนเดียว เราเจริญสติปัฏฐาน ๔ โพชฌงค์ ๗ มรรค ๘ ระลึกชาติก่อนได้ ๕๐๐ กัป ดุจคืนเดียว.