พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๖
๑๐. สีวลีเถรคาถา เล่ม ๒๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๙๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๐/๑๐ ในวรรคที่ ๖มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๑๐. สีวลีเถรคาถา
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๖ สีวลีเถรคาถา (ฉบับหลวง เล่ม ๒๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๖)
๑๐ เต เม อิชฺฌึสุ สงฺกปฺปา ยทตฺโถ ปาวิสึ กุฏึ
วิชฺชาวิมุตฺตึ ปจฺเจสฺสํ มานานุสยมุชฺชหนฺติ ฯ
สีวลี เถโร ฯ
อุทฺทานํ
โคธิโก จ สุพาหุ จ วลฺลิโย อุตฺติโย อิสิ
อญฺชนาวนิโย เถโร ทุเว กุฏิวิหาริโน
รมณียกุฏิโก เถโร โกสลฺลวฺหยสีวลีติ ฯ
วคฺโค ฉฏฺโฐ ฯ
๑ ม. ยุ. กุฏิ ฯ ๒ ม. ทุติยกุฏิวิหารี ฯ
เราเข้าไปสู่กุฎีเพื่อประโยชน์อันใด เมื่อเราแสวงหาวิชชาและวิมุตติ ได้ถอนขึ้นซึ่งมานานุสัย ความดำริของเราเหล่านั้นสำเร็จแล้ว.
_____________________
ในวรรคนี้ รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ
๑. พระโคธิกเถระ ๒. พระสุพาหุเถระ
๓. พระวัลลิยเถระ ๔. พระอุตติยเถระ
๕. พระอัญชนาวนิยเถระ ๖. พระกุฏิวิหารีเถระ
๗. พระกุฏิวิหารีเถระ ๘. พระรมณียกุฏิกเถระ
๙. พระโกสัลลวิหารีเถระ ๑๐. พระสีวลีเถระ.
จบ วรรคที่ ๖.
จบ ๑๐. สีวลีเถรคาถา