๑๐. สาฏิมัตติยเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ อหุ ตุยฺหํ ปุเร สทฺธา สา เต อชฺช น วิชฺชติ

ยํ ตุยฺหํ ตุยฺหเมเวตํ นตฺถิ ทุจฺจริตํ มม ฯ

อนิจฺจา หิ จลา สทฺธา เอวํ ทิฏฺฐา หิ สา มยา

รชฺชนฺติปิ วิรชฺชนฺติ ตตฺถ กึ ชิยฺยเต มุนิ ฯ

ปจฺจติ มุนิโน ภตฺตํ โถกํ โถกํ กุเล กุเล

ปิณฺฑิกาย จริสฺสามิ อตฺถิ ชงฺฆพลํ มมาติ ฯ

สาฏิมตฺติโย เถโร ฯ

เมื่อก่อนท่านมีศรัทธา แต่วันนี้ท่านไม่มีศรัทธา สิ่งใดที่เป็นของท่านขอสิ่งนั้นจงเป็นของท่านนั่นแหละ ทุจริตของเราไม่มี เพราะศรัทธาไม่เที่ยงกลับกลอก ศรัทธานั้นเราเคยเห็นมาแล้ว คนทั้งหลายประเดี๋ยวรักประเดี๋ยวหน่าย ดูกรท่านผู้เป็นมุนี ท่านจะเอาชนะในคนเหล่านั้นได้อย่างไร บุคคลย่อมหุงอาหารไว้เพื่อนักปราชญ์ทุกๆ สกุล สกุลละเล็กละน้อย เราจักเที่ยวไปบิณฑบาต กำลังแข้งของเรายังมีอยู่.