๑๐. ปุณณมาสเถรคาถา เล่ม ๒๖

๑๐ วิหริ อเปกฺขํ อิธ วา หุรํ วา

โย เวทคู สนฺตุสิโต ๖ ยตตฺโต

สพฺเพสุ ธมฺเมสุ อนูปลิตฺโต

โลกสฺส ชญฺญา อุทยพฺพยญฺจาติ ฯ

ปุณฺณมาโส เถโร ฯ

อุทฺทานํ

สุภูติ โกฏฺฐิโต ๑ เถโร กงฺขาเรวตปุณฺณโก ๒

มนฺตานิปุตฺโต ทพฺโพ จ สีตวนิโย จ ภลฺลิโย

วีโร ปิลินฺทวจฺโฉ จ ปุณฺณมาโส ตโมนุโทติ ฯ

วคฺโค ปฐโม ฯ

๑ ม. ยุ. วีโร ฯ ๒ ม. ยุ. วีโร โส ฯ ๓ โป. เถโรติ ฯ ๔ ม. น ทุราคตํ ฯ

๕ ม. ยุ. สํวิภตฺเตสุ ฯ ๖ ม. ยุ. สมิโต ฯ

ได้ยินว่า พระปุณณมาสเถระได้ภาษิตคาถานี้อย่างนี้ว่า ผู้ใดไม่ทะเยอทะยานในโลกนี้หรือโลกอื่น ผู้นั้นเป็นผู้จบไตรเพท เป็นผู้สันโดษสำรวมแล้ว ไม่ติดอยู่ในธรรมทั้งปวง เป็นผู้รู้แจ้งซึ่งความเกิดขึ้นและ

ความเสื่อมไปของโลก.

_____________________

ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ

๑. พระสุภูติเถระ ๒. พระมหาโกฏฐิตเถระ

๓. พระกังขาเรวตเถระ ๔. พระปุณณมันตานีปุตตเถระ

๕. พระทัพพเถระ ๖. พระสีตวนิยเถระ

๗. พระภัลลิยเถระ ๘. พระวีรเถระ

๙. พระปิลินทวัจฉเถระ ๑๐. พระปุณณมาสเถระ.

จบ วรรคที่ ๑.